Φουσκωμένους λογαριασμούς νερού θα κληθούν να πληρώσουν αρκετοί καταναλωτές το επόμενο διάστημα, καθώς στα τιμολόγια αναμένεται να προστεθούν επιπλέον κόστη, όπως το «περιβαλλοντικό τέλος». Υιοθετώντας την κοινοτική οδηγία-πλαίσιο για τη διαχείριση των υδάτων, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έθεσε ήδη σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο κοινής υπουργικής απόφασης.
Το ΥΠΕΝ προωθεί πλέον ενιαίους κανόνες τιμολόγησης των υδάτων, ανάλογα με τη χρήση τους.
Σύμφωνα με στελέχη του αρμόδιου υπουργείου, σήμερα το κύριο πρόβλημα δεν είναι άλλο από το χάος που επικρατεί στην τιμολόγηση των υδάτων, καθώς –ειδικά στην περίπτωση του αρδευτικού νερού– ισχύουν διαφορετικοί (έως καθόλου) κανόνες σε κάθε περιοχή. «Δεν είναι δυνατόν να γίνεται τιμολόγηση του νερού, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη βασικά στοιχεία για το πραγματικό κόστος του», σημειώνουν.
Ειδικότερα, στο εξής κατά την τιμολόγηση του νερού, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη:
- Το «χρηματοοικονομικό κόστος», δηλαδή η οικονομική αποτίμηση όλων των έργων κατασκευής, λειτουργίας και συντήρησης των υποδομών που είναι απαραίτητες.
- Το «κόστος του υδατικού πόρου», το οποίο θα προσδιορίζεται με βάση και τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις ύδρευσης-άρδευσης, σε περίπτωση που υπάρχει έλλειψη νερού και αυτές απαιτούνται για τη φυσική αναπλήρωσή του.
- Το «περιβαλλοντικό κόστος», δηλαδή την οικονομική αποτίμηση-διάσταση της όποιας περιβαλλοντικής ζημιάς προκαλείται για τη διατήρηση των υδάτων σε καλή κατάσταση.
Το σχέδιο της ΚΥΑ, που τέθηκε σε διαβούλευση, καλύπτει όλες τις χρήσεις ύδατος (ύδρευση, άρδευση, βιομηχανικές ανάγκες), και όλους τους παρόχους υπηρεσιών νερού.
