Πανύψηλος, αθλητικός και γόης. Ήταν σχεδόν μονόδρομος να γίνει καρδιοκατακτητής. Η μεγάλη οθόνη και η θεατρική σκηνή απλώς βοήθησαν λίγο περισσότερο τον Κωνσταντινουπολίτη Λάμπρο Κωνσταντάρα να λάμψει. Με απώτερη καταγωγή από τη Σινώπη στον Εύξεινο Πόντο, ο δημοφιλής ηθοποιός γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1913 στο Κολωνάκι και έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιουνίου του 1985 στη Βούλα.
Το 1930 κατατάχθηκε μετά από επιμονή της οικογένειάς του και χωρίς τη δική του θέληση στη Σχολή Υπαξιωματικών Ναυτικού στην Κέρκυρα, από όπου τελικά δραπέτευσε… κολυμπώντας!
Δεν πέρασε στρατοδικείο μετά από παρέμβαση της οικογένειάς του. Το 1934 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει χρυσοχόος, ώστε να αναλάβει το οικογενειακό χρυσοχοείο στο κέντρο της Αθήνας.
Όμως δεν του άρεσε καθόλου. Εγκατέλειψε τις σπουδές του κι έκανε διάφορες δουλειές, ώσπου τον ανακάλυψε ο Γάλλος σκηνοθέτης Λουί Ζουβέ να παίζει ως κομπάρσος σε θεατρική παράσταση. Σπούδασε ηθοποιός στο θέατρο «Ατενέ» και το καλοκαίρι του 1938 επέστρεψε στην Ελλάδα, ξεκινώντας πλέον καριέρα ηθοποιού.
Για την ΑΕΚ γινόταν και… χούλιγκαν
Εκτός από το θέατρο, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας είχε αδυναμία στις όμορφες γυναίκες και την ΑΕΚ. Ποδοσφαιρόφιλος όπως ήταν, επιχείρησε να παίξει στην αγαπημένη του ομάδα. Και ίσως να τα είχε καταφέρει εάν δεν το επιχειρούσε την εποχή που η Ένωση είχε τους απίστευτους τερματοφύλακες Μιχάλη Δελαβίνια, Χρήστο Ρίμπα και Γιώργο Γιάμαλη.
Στην πορεία, και αφού τον είχε κερδίσει το θέατρο, φρόντιζε να απαλύνει τον πόνο από το ανεκπλήρωτο όνειρό του παίζοντας τερματοφύλακας στους αγώνες της ομάδας ποδοσφαίρου των ηθοποιών. Ήταν γνωστός για τις θεαματικές αποκρούσεις και τις εντυπωσιακές βουτιές του.
Τον υπόλοιπο καιρό πήγαινε ως φίλαθλος στο γήπεδο. Μόνο που εκεί άφηνε στην άκρη τους καλούς του τρόπους και γινόταν χούλιγκαν, βρίζοντας και κάνοντας χειρονομίες.
Στο βιβλίο του Λάμπρος Κωνσταντάρας – Μέσα απ’ τα δικά μου μάτια, ο γιος του, δημοσιογράφος και πρώην βουλευτής Δημήτρης Κωνσταντάρας αναφέρει ένα περιστατικό σε αγώνα της Εθνικής εναντίον της Γιουγκοσλαβίας στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας:
Ο Κωνσταντάρας καθόταν σε μια αυτοσχέδια αριθμημένη κερκίδα που είχε κατασκευαστεί από ξύλα στηριζόμενα σε τσιμεντόλιθους. Κάποιος προσπάθησε να περάσει από κει, μετακίνησε τον τσιμεντόλιθο και οι δυο τους έπεσαν ανάμεσα στα ξύλα. Ο ηθοποιός τραυματίστηκε στο κεφάλι, και πάνω στα νεύρα του «άρχισε» τον φίλαθλο στις καρπαζιές και τις βρισιές.
Από τις φωνές, μέχρι και η ορχήστρα που ερμήνευε τον Εθνικό Ύμνο διέκοψε την ανάκρουση του!
Η Μάρω Κοντού, από την πλευρά της, σε συνέντευξή της είχε πει ότι άκουγε αγώνα της Ένωσης από τρανζιστοράκι ενώ ήταν στο θέατρο και έπαιζε σε παράσταση. Μόνο που το είχε λίγο δυνατά και γινόταν αντιληπτό και από τους συναδέλφους του!
Το περιστατικό με την Τζένη Καρέζη
Παθιασμένος όπως ήταν με το ποδόσφαιρο, προσπαθούσε να μυήσει κι άλλους. Το 1959 αποφάσισε να κάνει το ίδιο και με την Τζένη Καρέζη. Την πρώτη φορά την έστειλε στο γήπεδο με τον γιο του Δημήτρη, ο οποίος και περιγράφει το γεγονός στο βιβλίο του. Τα πράγματα δεν πήγαν και τόσο καλά γιατί η Τζένη έκανε πολλές ερωτήσεις στους ποδοσφαιρόφιλους και επιπλέον μιλούσε μέσα στο Καραϊσκάκη για τον Παναθηναϊκό, με συνέπεια να υπάρχει ένταση. Ωστόσο ο 13χρονος τότε Δημήτρης δεν είπε τίποτα στον πατέρα του.
Έτσι, όταν την πήρε εκείνος μαζί του για να παρακολουθήσουν αγώνα της ΑΕΚ, δεν ήξερε τι θα τον περίμενε. Η Καρέζη χειροκροτούσε τους αντιπάλους που είχαν βάλει γκολ!
Θυμωμένος ο Λάμπρος Κωνσταντάρας πήρε τον πιτσιρικά του τηλέφωνο μεταξύ της απογευματινής και βραδινής παράστασης για να του τα ψάλει. «Ρε κωλόπαιδο γιατί με άφησες να γίνω ρεζίλι; Γιατί δεν μου είπες τι θα τράβαγα; Ρε σκατόπαιδο το ξέρεις ότι θα με αποβάλλουνε διά βίου από το γήπεδο; Ρε συ έφαγε η ΑΕΚ γκολ και αυτή πετάχτηκε και πανηγύριζε και φώναζε. Τι μου έκανες; Γιατί δεν μου το είπες;» είπε στον γιο του για την περιπέτειά του με την αξέχαστη ηθοποιό.
