Αποτελεί το πιο πρόσφατο κείμενο που παρουσίασε η ελληνική πλευρά. Η δέσμη προτάσεων δόθηκε μισή ώρα προτού ξεκινήσει το χθεσινό Eurogroup, το οποίο κλήθηκε να επεξεργαστεί τόσο την ελληνική πρόταση όσο και την πρόταση των θεσμών. Τα δύο διαφορετικά κείμενα θεωρούνται ο λόγος του «ναυαγίου», με τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης να πετάνε το μπαλάκι και στις δύο πλευρές ζητώντας ένα κοινό κείμενο μέχρι το Σάββατο, οπότε και συνεδριάζουν εκ νέου.
Σύμφωνα με το έγγραφο που φέρνει στο φως της δημοσιότητας η ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής, τέσσερις είναι οι διαφορές ανάμεσα σε Ελλάδα και θεσμούς:
- ΦΠΑ: Οι θεσμοί ζητούν έσοδα 1% του ΑΕΠ και η ελληνική κυβέρνηση προτείνει 0,93%.
- Συντελεστές ΦΠΑ: Η Ελλάδα τοποθετεί στο συντελεστή 13% όλα τα τρόφιμα και τα ξενοδοχεία, ενώ οι δανειστές ζητούν στο 23% να ενταχθούν εστιατόρια, ξενοδοχεία και κέτερινγκ και στο 13% μόνο τα βασικά φαγητά.
- ΦΠΑ στα νησιά: Η ελληνική πλευρά ζητά τη διατήρηση της μείωσης του 30%, ενώ οι δανειστές επιμένουν στην κατάργησή της.
- Αμυντικές δαπάνες: Η ελληνική πλευρά προτείνει μείωση 200 εκατ. ευρώ, οι δανειστές 400 εκατ. ευρώ. Η ελληνική πλευρά, επίσης, δέχεται τη στοχευμένη ομάδα ενεργειών όπως ο περιορισμός του προσωπικού όσο και των εξοπλιστικών προγραμμάτων.
Ταύτιση απόψεων υπάρχει στο θέμα της ανόδου του συντελεστή φορολόγησης επιχειρήσεων στο 28% από το 26%.
Άλλα βασικά σημεία στην ελληνική πρόταση:
- Εφάπαξ φορολόγηση 12% των επιχειρήσεων με κέρδη άνω των 500.000 ευρώ για να πετύχει το δημοσιονομικό ζητούμενο αποτέλεσμα για το 2015.
- Αύξηση του ορίου ηλικίας στα 67 έτη, που θα πρέπει να εφαρμοστεί μέχρι το 2022 και να ισχύσει για όλους όσοι βγαίνουν στη σύνταξη από τις 31 Οκτωβρίου 2015 αντί της 30ής Ιουνίου που ζητούν οι δανειστές.
- Σταδιακή αντικατάσταση του ΕΚΑΣ για όλους μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του 2018. Η Αθήνα δεν δέχεται την άμεση κατάργηση του επιδόματος για το 20% των δικαιούχων.
- Καμία αναφορά δεν γίνεται για την εφαρμογή του νόμου του 2010 που αφορά στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού.
- Καμία αναφορά, επίσης, για την εφαρμογή ή προσαρμογή των κανόνων που ισχύουν για τις επικουρικές συντάξεις αλλά και τις υψηλές συντάξεις όπως έχει συμφωνηθεί το 2012, ώστε να επιτύχουν ανάλογη εξοικονόμηση και να λάβουν επιπλέον μέτρα για βελτίωση του συνταξιοδοτικού συστήματος.
