Την 133η επέτειο από τη γέννηση της πολύ σημαντικής Γερμανίδας μαθηματικού –γνωστής για την πρωτοποριακή συμβολή της στην αφηρημένη άλγεβρα και τη θεωρητική φυσική– Έμμυ Ναίτερ (Amalie Emmy Noether) τιμά σήμερα η Google αφιερώνοντάς της ένα μαθηματικό Doodle (αστείες και άλλοτε ενημερωτικές αλλαγές του λογοτύπου της Google στην κεντρική σελίδα αναζήτησης, που δημιουργούνται για να αποτίσουν φόρο τιμής σε προσωπικότητες).
Γεννημένη στις 23 Μαρτίου του 1882 σε εβραϊκή οικογένεια στη βαυαρική πόλη του Έρλαγκεν, έλαβε απεριόριστη ενθάρρυνση από τον επίσης μαθηματικό πατέρα της Μαξ Ναίτερ. Υπήρξε η μεγαλύτερη από τα τρία παιδιά που είχε αποκτήσει η οικογένειά της, και από πολύ νωρίς είχε φανερώσει την κλίση της στον κόσμο των αριθμών και των μαθηματικών εξισώσεων.
Στη μετέπειτα ακαδημαϊκή της πορεία καθώς τα χρόνια περνούσαν κι εκείνη εντρυφούσε ολοένα και περισότερο στα μυστικά των αριθμών, επέφερε ριζικές αλλαγές στις θεωρίες των δακτυλίων, των σωμάτων και των αλγεβρικών δομών.
Παρόλο που αρχικά σχεδίαζε να διδάξει γαλλικά και αγγλικά, το πεπρωμένο της ήταν αλλού και έτσι βρέθηκε να σπουδάζει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Έρλαγκεν· μετά την ολοκλήρωση της διατριβής της, το 1907, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Μαθηματικών του Έρλαγκεν για επτά χρόνια άνευ αποδοχών. Το 1915 προσκλήθηκε από τον Ντάβιντ Χίλμπερτ και τον Φέλιξ Κλάιν για να ενταχθεί στο Τμήμα Μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν – ένα παγκόσμιας φήμης κέντρο της μαθηματικής έρευνας. Η φιλοσοφική σχολή όμως είχε τις αντιρρήσεις της, λόγω του φύλου της, κι έτσι χρειάστηκε να περάσει τέσσερα χρόνια διδάσκοντας υπό το όνομα του Χίλμπερτ μέχρι να εγκριθεί η σχετική εξουσιοδότησή της, το 1919.
Το 1932 η Έμμυ Ναίτερ και ο συνάδελφός της μαθηματικός Έμιλ Άρτιν έλαβαν το βραβείο Ackermann-Teubner για τη συμβολή τους στα μαθηματικά, που περιλάμβανε χρηματικό έπαθλο 500 μάρκων του Ράιχ και θεωρήθηκε ως μια αναμενόμενη επίσημη αναγνώριση του σημαντικού έργου της.
Το ημερολόγιο έδειχνε 14 Απριλίου 1935 όταν η κορυφαία μαθηματικός έκλεισε για πάντα τα μάτια της. Μπορεί η ίδια να μην υπάρχει πλέον ως φυσική παρουσία στο χώρο που λάτρεψε και άφησε την προσωπική της σφραγίδα, όμως το έργο της θα παραμένει ζωντανό διαχρονικά εμπνέοντας όλους όσοι πήραν τη σκυτάλη μετά από εκείνην μέχρι και σήμερα.
