Πόντος, Κύπρος και η λήθη ως ταφόπλακα στην αναγνώριση των εγκλημάτων
Σε μιαν ημέρα που ο Ελληνισμός θρηνεί την απώλεια 353.000 ζωών της εκτέλεσης μιας γενοκτονίας, αυτής των Ελλήνων Ποντίων, η Τουρκία γιορτάζει σήμερα την Ημέρα Νεολαίας και Αθλητισμού, ουσιαστικά την απόβαση του Κεμάλ Ατατούρκ στη Σαμσούντα. Και παρά τις απανωτές καταδικαστικές αποφάσεις που δέχεται, συνεχίζει αμετανόητη να επικαλείται την ανάγκη προσφυγής στη λήθη.
Οι φετινές εκδηλώσεις για τη Γιορτή Νεολαίας στη γείτονα θα είναι πολύ περιορισμένες, εξαιτίας του πένθους από το χαμό 301 ανθρώπων στο ανθρακωρυχείο της πόλης Σώμα, στην επαρχία Μαγνησίας (Μανίσα). Με αφορμή τη σημερινή ημέρα, ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ εξέφρασε «θλίψη» για τις απώλειες, έσπευσε όμως να διαβεβαιώσει τους συμπατριώτες του ότι «η Τουρκία έχει κερδίσει έδαφος στη διαδικασία ανάδειξής της σε ανεπτυγμένη οικονομία και δημοκρατία». Μάλλον όμως μόνο άλματα επί τόπου έχει κάνει. Διότι πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η απαξιωτική στάση της έναντι της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την οποία επιδικάστηκε ποσό 90 εκατομμυρίων ευρώ στους εγκλωβισμένους Ελληνοκυπρίους της Καρπασίας και στους αγνοούμενους της Κυπριακής τραγωδίας;
Στο σκεπτικό της απόφασής του, το Δικαστήριο σημειώνει –και αυτό είναι μείζονος σημασίας για κάθε τέτοια διεκδίκηση- ότι η ευθύνη (της Τουρκίας) δεν παραγράφεται προϊόντος του χρόνου.
Ποια όμως ήταν η αντίδραση της Άγκυρας, η οποία μάλιστα στην προσπάθεια περαιτέρω απαξίωσης διατυπώθηκε από τον υπουργό εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου πριν από την ανακοίνωση του δικαστηρίου;
Η απόφαση, είπε, «δεν θα είναι ούτε δεσμευτική, ούτε θα έχει καμία αξία. Νομικά υπολείπεται, ενώ ο χρόνος έκδοσής της είναι προβληματικός». Γιατί; Διότι «μια τέτοια απόφαση θα επηρεάσει ψυχολογικά την ατμόσφαιρα των συνεκτικών διαπραγματεύσεων… (και) την ειρηνευτική διαδικασία στην Κύπρο»!
Για την τουρκική πλευρά, λοιπόν, η επίλυση ενός θέματος εισβολής και κατοχής, δηλαδή κατάφωρης παραβίασης του διεθνούς δικαίου, περιορίζεται πλέον στην αναγκαιότητα διαμόρφωσης συνθηκών «καλής ψυχολογίας». Σε ό,τι δε αφορά το διεθνές δίκαιο και τις πολλές -καταδικαστικές για την Τουρκία- αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα παλαιότερα των υποδημάτων των γειτόνων δεν αρκούν για να τις γράψουν…
Το χειρότερο είναι ότι ανάλογο με της Τουρκίας σκεπτικό αναπτύσσουν και πολιτικοί της ημεδαπής, οι οποίοι στο όνομα τής -κατά τη δική τους ερμηνεία- συμφιλίωσης διατυπώνουν την αξίωση της λήθης και της παραγραφής. Τα εγκλήματα όμως δεν παραγράφονται.
Η μνήμη είναι δύναμη και η λογοδοσία, η αποδοχή του κακού που έκανες στον άλλον καθαρίζει το τοπίο και σε καθιστά τότε -και μόνο τότε- παρακαθήμενο στο ίδιο τραπέζι της κοινής, καλής ζωής. Τα εγκλήματα δεν παραγράφονται.
Η γενοκτονία των Ποντίων είναι ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Και αφορά όχι μόνον τον Ελληνισμό αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Τμήμα Σύνταξης
Pontos-News.Gr
