Η Ποντιακή Εστία Στουτγάρδης και ο Ποντιακός Σύλλογος των Αργοναυτών Βάιμπλιγκεν (συνδιοργανωτές), στήριξαν έμπρακτα την προσπάθεια που κατέλαβε ο Όμιλος φίλων Απόλλωνα 1926, για την ίδρυση ποντιακού μουσείου στο γήπεδο της καθ’ εαυτού ποντιακής ομάδας, του Απόλλωνα 1926.
Σε μια κατάμεστη αίθουσα, ένωσαν τις δυνάμεις τους, ήθη, έθιμα, τον πολιτισμός και τη δίψα για ιστορική μνήμη.
Μετά τους σύντομους χαιρετισμούς και τις ευχαριστίες προς τους δυο χορηγούς Αμανάτη Ταγκαλίδη και Απόστολο Κολοκίδη, χωρίς τους οποίους δε θα γινόταν δυνατή όλοι αυτή η προσπάθεια, ακλούθησε ο Αχιλλέας και το μνημόνιο του. Μια θεατρική παράσταση γραμμένη στα ποντιακά και στην ο οποία ο συγγραφέας μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις προσπαθεί να περιγράψει την κρίση της Ελλάδας , προσπαθώντας να καλύψει όλες τις διαστάσεις της κάνοντας έξυπνες αναφορές στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας :
Υπόθεση Θεατρικού Εργου:
Ο Αχιλλέας και η γυναίκα του, ένα μεσήλικο ζευγάρι αντιμετωπίζουν πρόβλημα στη σχέση τους και για να βγουν από αυτή την κρίση η γυναίκα αποφασίζει να επιβάλει ένα μνημόνιο, παρουσία της 100χρονης πεθεράς που πάσχει από αλτσχάιμερ και του καλύτερού του φίλου. Στο μνημόνιο ο άντρας πρέπει να κόψει τα μεζεδάκια, να μην κατουράει τη λεκάνη και το χειρότερο να κάνει τουλάχιστον 3 με 4 φορές την βδομάδα σεξ με την γυναίκα του, (την οποία δε θεωρεί πλέον ελκυστική).
Το μόνο που πρέπει να κάνει η γυναίκα είναι απλώς να κόψει την μουρμούρα. Για να τον γλυτώσει ο φίλος του ντύνεται απεσταλμένος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ο οποίος έρχεται για να φέρει την τάξη και την Ευρώπη στο χωριό. Με άρωμα πολιτικής πραγματικότητας και έμμεση αναφορά στην πολιτική κατάσταση της Ελλάδας σκίζει το μόνο αντίγραφο που έχει υπογράψει το ζευγάρι, λέγοντας πως το μνημόνιο είναι λέξη ιερή που σώζει λαούς και είναι ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιείται κατά τέτοιο βέβηλο τρόπο .
Πολύ καλή η ερμηνεία των ηθοποιών Αχιλλέα Βασιλειάδη, Γιώργου Συμεωνίδη, Αχιλλέα Παρχαρίδη και Ρούλας Βασιλειάδου και η σκηνοθεσία του Γιώργου Συμεωνίδη που έκαναν μικρούς και μεγάλους όχι μόνο να γελάσουν με την ψυχή τους , αλλά και να προβληματιστούν. Τα κείμενα ήταν του Δημήτρη Πιπερίδη
Το ζητούμενο βέβαια της εκδήλωσης δεν ήταν απλώς η ψυχαγωγία των παρευρισκομένων, αλλά η αφύπνιση για την ανάγκη δημιουργίας ποντιακού μουσείου της ομάδας (του Απόλλωνα ). Επίσης η ενασχόληση με την ποντιακή γλώσσα και τα έθιμα, αλλά και η γνωριμία του κόσμου με το σύγχρονο ποντιακό θέατρο.
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του προέδρου του ομίλου φίλων του Απόλλωνα 1926 Λουκά Τσακιρίδη, που μεταφερθήκαν επιτυχώς «οι καιροί των πλούσιων προέδρων με τα μεγάλα μέσα έχει τελειώσει, ο μόνος τρόπος είναι η συμβολή των πολλών και η σωστή διαχείριση από τη διοίκηση»
Είναι αξιοθαύμαστο που υπάρχουν όμιλοι και σύλλογοι, όπως η Εστία και οι Αργοναύτες πρωτίστως που προσπαθούν πέρα απ’ τη διασκέδαση να προχωρήσουν τον Πόντο ένα βήμα παραπέρα, δίνοντας μεγάλη βαρύτατα στην εκμάθηση της ιστορίας, των εθίμων και στην επίλυση του ποντιακού ζητήματος
Μετά το πέρας της παράστασης οι δύο σύλλογοι παρουσίασαν κοινό χορευτικό.
Ζητήσαμε από τους κύριους διοργανωτές να μας μεταφέρουν τα μηνύματα τους.
Γιάννης Ιντζές πρόεδρος Συλλόγου των Αργοναυτών Βάιμπλιγκεν:
«Από τη στιγμή που άκουσα, για ίδρυση ποντιακού ιστορικού μουσείου, δεν υπήρχε η δυνατότητα να μη συμμετέχουμε με όποιο τρόπο μπορούμε , ευχαριστώ τους συλλόγους (München, Wernau , Ludwigshafen ,Nürnberg ,Köln, , Düseldorf ,Bietigheim- bissigen , Backnang, Υψηλάντης, Dortmund, Esslingen , Rötlingen, Θεατρικός Σύλλογος Stuttgart, Θρακικός σύλλογος Stuttgart , Ποντιακή Εστία, Mannheim, Esslingen, Ehingen )Οι σύλλογοι είναι η δύναμή μας. Εμείς πέρα απ’ τον χορό και τη διασκέδαση θα συνεχίσουμε να προάγουμε τα ζητήματα που αφορούν, τα ήθη, τα έθιμα,, την ιστορία μας και το ποντιακό ζήτημα»
Δημήτρης Οξυτζίδης Απερχόμενος πρόεδρος της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης:
«Είναι η κατ’ εξοχήν ποντιακή ομάδα που ιδρύθηκε στον Πόντο, σε κάποια θέματα η ομοψυχία είναι επιβεβλημένη. Εύχομαι την επόμενη φορά να είναι όλοι οι σύλλογοι εδώ, όχι σαν συμμετέχοντες, αλλά σαν συνδιοργανωτές».
Ανδρονικίδης Γιάννης όμιλος φίλων Απόλλωνα Πόντου Γερμανίας:
«Τα ήθη και έθιμά μας λείπουν, σε κάποια πράγματα, όπως η αναγνώριση της γενοκτονίας πρέπει να είμαστε όλοι μαζί».
του Γιώργου Καμπασακάλη
Πηγή: europolitis.eu
