Γιατί ερωτευόμαστε;

Αναρωτιόμαστε τι είναι αυτό που μας κάνει να ερωτευόμαστε και γιατί πολλές φορές επιλέγουμε το λάθος  άνθρωπο. Ο έρωτας είναι θέμα χημείας, μοιάζει πολύ με τον… εθισμό στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά. Αποδεικνύεται και από επιστημονική έρευνα.

Όπως αναφέρει το healthyliving.gr ο καθηγητής Νευροαισθητικής Σεμίρ Ζέκι από το Εργαστήριο Νευροβιολογίας του University College στο Λονδίνο και ο δρ Αντρέας Μπάρτελς ερευνητής στο Ινστιτούτο Βιολογικής Κυβερνητικής Μαξ Πλανκ στη Γερμανία – επέλεξαν 70 φρεσκοερωτευμένους εθελοντές, για να εξετάσουν τον εγκέφαλό τους. Οι εθελοντές δέχτηκαν να μπουν στον τεράστιο κύλινδρο ενός λειτουργικού μαγνητικού τομογράφου (fMRI) και οι απεικονίσεις που προέκυψαν αποτέλεσαν τις πρώτες στην ιστορία της επιστήμης εικόνες του ερωτευμένου εγκεφάλου.

Οι εν λόγω απεικονίσεις υπήρξαν αποκάλυψη για τους δύο ερευνητές και για όσους ακολούθησαν τα βήματά τους, καθώς έδειξαν ότι ο έρωτας μοιάζει πολύ με τον εθισμό στο αλκοόλ και στα ναρκωτικά! Κι αυτό, διότι όταν ερωτευόμαστε ο εγκέφαλος συσχετίζει κάτι που μόλις του συνέβη με την άκρατη ευχαρίστηση – και ταυτοχρόνως αποδίδει το υπέροχο αυτό συναίσθημα με το εξαίσιο πρόσωπο που βρίσκεται απέναντί του.

Ο πρώτος δρόμος είναι η αρχική έλξη, η σπίθα:

Επιλέγουμε ένα πρόσωπο ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλα για να αρχίσει ο χορός του έρωτα. Ο ψυχολόγος Μαρκ Κρίσταλ, από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο, πιστεύει ότι σε αυτό το πολύ αρχικό στάδιο του έρωτα παίζουν ρόλο αόρατα σινιάλα, όπως οι φερομόνες.  «Οι φερομόνες είναι χημικά μόρια που εκπέμπει το ανθρώπινο σώμα και υπαγορεύουν την σεξουαλική συμπεριφορά. Παρ’ ότι δεν μπορούμε συνειδητά να τις μυρίσουμε, εισέρχονται μέσω του οσφρητικού συστήματος στον εγκέφαλο και καθιστούν κάποιον ελκυστικό για εμάς», εξηγεί. Ρόλο για να θεωρήσουμε τον απέναντί μας ελκυστικό παίζουν «και άλλες αισθητήριες ενδείξεις», προσθέτει, όπως η μυρωδιά, το άγγιγμα και το πώς ηχούν όσα λέει στ’ αυτιά μας.

Όταν οι εθελοντές έβλεπαν τις φωτογραφίες των συντρόφων τους, η κοιλιακή ωχρά σφαίρα του εγκεφάλου τους πλημμύριζε από την χημική ουσία ντοπαμίνη. Η κοιλιακή ωχρά σφαίρα είναι η περιοχή του εγκεφάλου που φιλοξενεί τα συστήματα επιβράβευσης και κινήτρων.

Η ντοπαμίνη παράγεται όταν κάνουμε κάτι που μας προξενεί άκρατη ευχαρίστηση, όπως το σεξ, η λήψη ουσιών ή ακόμα και η κατανάλωση λίγης σοκολάτας», εξηγεί στην εφημερίδα Los Angeles Times ο δρ Λάρυ Τζ. Γιανγκ, καθηγητής Ψυχιατρικής στο Εθνικό Ερευνητικό Κέντρο Πρωτευόντων Θηλαστικών του Πανεπιστημίου Emory στην Ατλάντα.

Καθώς περνάει ο καιρός, αρχίζουμε να δενόμαστε συναισθηματικά με τον/την σύντροφό μας. Η επιστημονική έρευνα έχει δείξει πως αυτό που μας παρακινεί να δεθούμε είναι δύο ορμόνες – η ωκυτοκίνη και η αγγειοπρεσίνη– που μπαίνουν στο παιχνίδι του έρωτα μετά από την «έκρηξη» της ντοπαμίνης.

Βέβαια η έρευνα αναφέρει τι συμβαίνει στον εγκέφαλό μας όταν ερωτεύομαστε αλλά δεν αναφέρει το γιατί πολλές φορές επιλέγουμε τον λάθος άνθρωπο.

Ενώ γνωρίζουμε καλά την κατάσταση που θα ακολούθηση ή ξέρουμε ότι δεν θα βγάλει πουθενά, εμείς επιμένουμε, κυνηγώντας το λάθος άτομο που θα μπει μέσα στην ζωή μας φέρνοντας τα πάνω κάτω και δημιουργώντας μας προβλήματα.

Στην πραγματικότητα όμως η απάντηση όλων αυτών των ερωτημάτων βρίσκεται μέσα μας!

Ο φόβος της μοναξιάς, η ανασφάλεια, η χαμηλή αυτοεκτίμηση μας κάνουν να εθελοτυφλούμε και να επιλέγουμε το ακατάλληλο άτομο για μας. Αυτό ισχύει και για τις γυναίκες και για τους άνδρες.

Το συμπέρασμα είναι ότι πέρα από κάθε επιστημονική έρευνα, από χημικές ενώσεις και ορμόνες που χτυπάνε κόκκινο, ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που ομορφαίνει τη ζωή των ανρθώπων έστω και για λίγο. Γιατί όπως λέει και το λαϊκό άσμα: Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν αγάπησαν..

Και πιο τυχεροί είναι αυτοί που τον έχουν συνδυάσει και με την σωστή επιλογή συντρόφου, γιατί έτσι ζουν τον ιδανικό έρωτα.

Όπως και να έχει ερωτευθείτε. Είναι το μόνο που μας έμεινε και είναι… ακόμη αφορολόγητο!

Επιμέλεια: Ζαμπετάκη Ε.