Το όνομα Λιβάδ σημαίνει λιβάδι. Οι κάτοικοι του χωριού προέρχονταν από την περιοχή της Τραπεζούντας και το 1830 εγκαταστάθηκαν στο χωριό Όλιανκ της περιοχής Τσάλκας.
Κατά το διάστημα 1835 – 1841 οι προερχόμενοι από το Λιβάδ’ της Τραπεζούντας ίδρυσαν το χωριό τους στα ελεύθερα κρατικά χωράφια και το ονόμασαν Λιβάδ. Από το Όλιανκ μετακόμισαν μόνο 13 οικογένειες.Το 1855 το χωριό αυτό αναγνωρίσθηκε σαν νέος οικισμός της περιοχής Τσάλκας. Από τότε οι κάτοκοι του Λιβάδ αποφάσισαν να μαζέψουν χρήματα για την κατασκευή μιας ελληνικής πέτρινης εκκλησίας.
Στα αρχεία της Δημοκρατίας της Γεωργίας υπάρχει η πρώτη αίτηση των κατοίκων του Λιβάδ προς τον Έξαρχο της Γεωργίας. Στην αίτηση ζητάνε την άδεια να χτίσουν την εκκλησία οι ίδιοι οι κάτοικοι. Τελικά πήραν την άδεια και οι μάστορες άρχισαν την κατασκευή την άνοιξη του 1860. Ο ναός αποπερατώθηκε το 1862 και αφιερώθηκε στον Άγιο Παντελεήμονα. Από την αρχή οι λειτουργίες στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα τελούνταν στην ελληνική γλώσσα. Λόγω του κινδύνου, που προερχόταν από τους τατάρους και από άλλες βόρειες καυκασιανές φυλές, οι ιερείς, που ήξεραν τα ελληνικά, δύσκολα δέχονταν να υπηρετούν εκεί. Αυτός ήταν άλλος ένας λόγος χρήσης και παγίωσης της τουρκικής γλώσσας στην Τσάλκα. Οι κάτοικοι του χωριού όμως ποτέ δεν ξεχνούσαν την Ορθοδοξία και πάντα τη σέβονταν. Οι ιερείς προσπαθούσαν να διδάσκουν στα παιδιά τη μητρική τους γλώσσα, αλλά το ταταρικό περιβάλλον δεν το επέτρεπε.
Η αγάπη των πιστών του χωριού Λιβάδ’ προς τη θρησκεία τους φαίνεται από τις δραστηριότητες τους. Το 1875 οι πιστοί χριστιανοί του Λιβάδ’ έλεγξαν την κατάσταση της εκκλησίας του Αγίου Παντλεήμονα και έγραψαν αίτηση στον Έξαρχο της Γεωργίας να τους επιτρέψει να την επισκευάσουν. Μόλις πήραν την άδεια την επισκεύασαν και διόρισαν διάκονο τον Τρύφωνα Μανέλοβ.
Η ελληνική εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα στο χωριό Λιβάδ’ κινδύνευε από τους εχθρούς της Ορθοδοξίας- γι’ αυτό τοποθέτησαν φύλακα, να προσέχει τα ιερά που είχαν φέρει από την πρώην πατρίδα τους, τη Μικρά Ασία. Ο πιο μεγάλος κίνδυνος όμως προερχόταν από την πλευρά των κομμουνιστών και κομσομόλων στη δεκαετία 1920 – 1930, που έκαψαν όλα τα χειρόγραφα και πολύτιμα πράγματα της εκκλησίας. Μόνο το 1905, για πρώτη φορά,άνοιξε στο Λιβάδ’ το σχολείο. Πρώτος επιτηρητής έγινε ο Νικόλαος Μιχαήλοβ και νομολόγος ο Μιχάηλοβ Ν.Δ., απόφοιτος του αστικού σχολείου της Τιφλίδας το 1891.
Σωκράτης Αγγελίδης
Διδακτορας Ιστοριας-Ανατολικολογος
Πηγή: santeos.blogspot.com
