«Είμαι 90 χρονών. Αν νομίζετε ότι πρέπει να πάρω σύνταξη είστε γελασμένοι». Η παραπάνω ατάκα ειπώθηκε πριν από λίγους μήνες από τον Γιώργο Κατσαρό, με αφορμή το δυσάρεστο γεγονός που συνέβη στη Μαρινέλλα στο Ηρώδειο, και στα –κακόβουλα– σχόλια που γράφτηκαν στο διαδίκτυο σχετικά με την ηλικία της σπουδαίας τραγουδίστριας και για το ότι πρέπει να σταματήσει τις εμφανίσεις.
Φυσικά ο Κατσαρός υπερασπίστηκε τις επιλογές της φίλης, συνεργάτιδας και κουμπάρας. Πάντα με θέρμη, αλλά χωρίς κραυγές και φωνές. Όπως έχει κάνει τα πάντα στη ζωή του.
«Κέρκυρα-Κέρκυρα με το Ποντικονήσι»
Γεννήθηκε σαν ήμερα στην Κέρκυρα, το 1934. Και μπορεί να φοίτησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όμως η μουσική κυριαρχούσε στο αίμα του.
«Στην Κέρκυρα όπου γεννήθηκα δεν είναι απαραίτητο να συμβεί κάτι ξεχωριστό. Εκεί σε εμάς η μουσική είναι τρόπος ζωής. Σημαντικό και μάλλον αυτονόητο μέρος της καθημερινότητας των περισσότερων οικογενειών» έχει πει σε συνέντευξή του.
Από τα 7 μπήκε στη Φιλαρμονική που βρισκόταν πίσω από το σπίτι του, ξεκινώντας με βιολί. Στα 10 ξεκίνησε με το μουσικό όργανο που έγινε το φετίχ του: Το σαξόφωνο.
Φυσικά κατεβαίνοντας στην Αθήνα άρχισε η ενασχόλησή του με τη μουσική. Μάλιστα, η πρώτη του δουλειά ήταν σαξοφωνίστας σε καμπαρέ στην Τρούμπα.
Το πρώτο τραγούδι που συνέθεσε και τραγούδησε ο Τώνης Μαρούδας ήταν το «Η Αθήνα κι εσύ». Έφτασε να γίνει διασκευή στο εξωτερικό, από τα πρώτα ελληνικά τραγούδια που τραγουδήθηκε εκτός χώρας.
Τώρα πώς συνδυάζεται ο βελούδινος ήχος του σαξόφωνου και το μπελκάντο, με μετέπειτα επιτυχίες του όπως ο «Επιπόλαιος», αλλά και τα «Κύθηρα», ο ίδιος απαντά:
«Η μουσική δεν έχει όρια, ούτε και σύνορα. Κάθε συνεργασία παίζει ρόλο στη μουσική σου ιδιοσυγκρασία, όπως αυτή διαμορφώνεται. Η βάση μου ήταν η αγάπη στο σαξόφωνο, όμως μέσα από την πορεία μου στο ελληνικό πεντάγραμμο και τον κινηματογράφο ανακάλυψα την ελληνική μουσική ταυτότητά μου. Οι επιτυχίες που συνέθεσα δεν ανήκαν στη βαριά λαϊκή σκηνή, αλλά στη μελωδία που γεννά το συναίσθημα».
Τι συνέβη στη Χούντα
Τη δεκαετία του ’60 η καριέρα του Γιώργου Κατσαρού εκτοξευόταν προς την κορυφή. Εκτός από τις εγχώριες επιτυχίες, είχε κάνει και μεγάλες και «βραβευμένες» σε ξένα φεστιβάλ.
Την περίοδο της χούντας ηχογραφήθηκε «Ο ύμνος της 21ης Απριλίου» που είχε γραφτεί για να εορταστεί ο πρώτος χρόνος του καθεστώτος. Τραγουδούσε ο Φώτης Δήμας (μιλάμε για την πρώτη εκτέλεση), τραγουδιστής της εποχής με πολύ ωραία φωνή που δεν έκρυψε τα φιλοχουντικά του πιστεύω. Οι στίχοι ήταν του Γιώργου Οικονομίδη και η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Ήταν όμως έτσι τα πράγματα;
Σε συνέντευξή του, το 2007 είχε πει ότι οι συνταγματάρχες κάλεσαν τους Έλληνες συνθέτες του ΕΙΡ –στη Βουλή κιόλας–, τους έδωσαν τους στίχους του Οικονομίδη και τους παρήγγειλαν από ένα τραγούδι επετειακό.
Συνεχίζοντας, ο Κατσαρός υποστήριξε πως εν αγνοία του ακολούθησε η έκδοση του δίσκου 45 στροφών με ερμηνευτή τον Φώτη Δήμα και με μια μουσική που ναι μεν ήταν χρεωμένη στο όνομά του, δική του δεν ήταν όμως! Ούτε γνώριζε, ούτε ρώτησε, ούτε και έμαθε ποτέ ποιος συνέθεσε πραγματικά τον «Ύμνο της 21ης Απριλίου» στην πλάτη του!
Πού βρίσκεται η αλήθεια; Νοιάζει κανέναν μισό αιώνα και μετά; Ειδικά όταν μιλάμε για έναν δημιουργό που δεν είχε ανάγκη από καμία πολιτική στήριξη για να υπάρξει στο χώρο. Τρανή απόδειξη ότι ακόμα και σήμερα οι δημιουργίες του πουλάνε και τραγουδιούνται.
Η «ποπ» περίοδος
Από τη δεκαετία του ’70 περάσανε μπροστά οι τραγουδιστές. Και συνήθως τα άλμπουμ περιέχουν διάφορους συνθέτες, και όχι έναν συνθέτη που έκανε ένα δίσκο με συγκεκριμένο τραγουδιστή ή τραγουδίστρια. Αν και άνθρωπος χαμηλών τόνων, ο Γιώργος Κατσαρός ήταν αναγνωρίσιμος από τον κόσμο.
Νά όμως που στα τέλη της δεκαετίας έγινε και tv… star. Με ποιον τρόπο; «Νά η ευκαιρία»! Το πρώτο talent show της ελληνικής τηλεόρασης που έβγαλε και μετέπειτα μεγάλα ονόματα του τραγουδιού, όπως ο αξέχαστος Μανώλης Λιδάκης, η Γλυκερία, ο Θέμης Αδαμαντίδης.
Αλλά οι αληθινοί σταρ ήταν τελικά στην κριτική επιτροπή: Ροζίτα Σώκου, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Γρηγόρης Γρηγορίου, Σάσα Ντάριο και ο Γιάννης Φλερύ που ήταν στον πρώτο κύκλο.
Την ίδια περίοδο ο Γιώργος Κατσαρός τόλμησε και έκανε κάτι που στην πορεία βαφτίστηκε καλτ: μια σειρά από άλμπουμ στα οποία παίζει με το σαξοφωνό του επιτυχίες, ελληνικές και ξένες, της εποχής. Κίνηση που είχε διχάσει τότε, αλλά σήμερα θεωρείται πολύ μπροστά από την εποχή της .
Οι δύσκολες στιγμές
Το 1969 παντρεύτηκε με την αγαπημένη του, τη χορεύτρια και χορογράφο Μιρέλλα Κουτσοκώστα. Και απέκτησαν δύο γιους: τον Αλέξανδρο και τον Αντώνη. Ο δεύτερος, ο γνωστός αθλητικογράφος, γεννήθηκε με μουσικό και επεισοδιακό τρόπο.
«Ήταν δεύτερη μέρα του Πάσχα και είχε έρθει η Ρένα (Βλαχοπούλου) να κάνουμε πρόβα στο σπίτι και ήταν η γυναίκα μου στον 9ο μήνα. Ακούμε φωνές από μέσα γιατί είχαν σπάσει τα νερά και παρατάμε την πρόβα και όπου φύγει-φύγει για το νοσοκομείο», έχει πει ο Γιώργος Κατσαρός
Το 2001 ένα τροχαίο έφερε τα πάνω-κάτω. Ο Αντώνης, άυπνος δυο μέρες, αποκοιμήθηκε πάνω στο τιμόνι του αυτοκινήτου. Επέζησε αλλά η οικογένεια ανεβαίνει έναν Γολγοθά. «Ήταν ένα σοκ μεγάλο αυτό. Περάσαμε δύσκολα γιατί δεν ξέραμε αν θα ζήσει και μετά τις τρεις μέρες δεν ξέραμε τι θα του αφήσει. Ήταν τροχαίο και χτύπησε στο κεφάλι», έχει περιγράψει.
Το 2015 ο μαέστρος –όπως τον αποκαλούν χαϊδευτικά– ένιωσε τη γη να χάνεται. «Η δυσκολότερη περίοδος προσωπικά ήταν η απώλεια της συζύγου μου Μιρέλλας. Αυτό το δεδομένο δεν ξεπερνιέται. Δεν αντιμετωπίζεται απόλυτα ούτε με τη μουσική» είχε δηλώσει. Μάλιστα στην ίδια συνέντευξη δεν είχε κρύψει πως τους πρώτους 10 μήνες από το θάνατό της ζούσε σε ξενοδοχείο
Και συνέχισε: «Δεν είχα τη δύναμη να κοιμηθώ στο σπίτι όπου ζήσαμε μαζί σχεδόν πενήντα χρόνια. Δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι εκείνη δεν θα ήταν εκεί. Χρειάστηκε μεγάλο διάστημα ώστε να καταφέρω να επιστρέψω. Ακόμη και σήμερα, φυσικά, δεν νιώθω άνετα. Στο δωμάτιό μας δεν έχω κοιμηθεί ξανά ποτέ, ούτε θα το κάνω».
Η ζωή όμως συνεχίζεται. Και ο Γιώργος Κατσαρός είναι με τους γιους και τα εγγόνια του.
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν πρωτοσυναντήθηκε με την εγγονή του και λέω “Ρε, πώς αλλάζουν τα πράγματα στη ζωή. Ο αυστηρός, ο άνθρωπος αυτός ο σχολαστικός, ερχόταν σαν κλασικός παππούς με δώρα και είχα απαγορεύσει να φέρνουν. Ήταν άλλος άνθρωπος», έχει «καρφώσει» ο γιος του.
Μαέστρο, να τα εκατοστήσεις!
Σπύρος Δευτεραίος
