Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, η οποία εστάλη σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, οι οποίες σχολιάζουν το περιεχόμενο της τουρκικής παρέμβασης προς τον ΟΗΕ.
Η συγκεκριμένη επιστολή, επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και πρόκειται να λάβει την προσήκουσα απάντηση.
Όπως αναφέρουν, το κείμενο επαναλαμβάνει γνωστές –κατά την ελληνική πλευρά–, αλλά αυθαίρετες και ευφάνταστες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ιδίως του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες η Τουρκία συχνά προσφεύγει. Παράλληλα, τονίζεται ότι η Άγκυρα αμφισβητεί εκ νέου τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία αποτελεί κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.
Διπλωματικές πηγές υπογραμμίζουν επίσης ότι η επανάληψη ισχυρισμών που, κατά την ελληνική θέση, στερούνται νομικής βάσης, δεν τους προσδίδει κύρος ούτε παράγει έννομα αποτελέσματα. Υπενθυμίζουν ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί έχουν ήδη απαντηθεί κατ’ επανάληψη με επιστολές της ελληνικής πλευράς προς τα Ηνωμένα Έθνη. Σε αυτές, μεταξύ άλλων, επισημαίνεται ότι, βάσει του Δικαίου της Θάλασσας, κατά την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά διαθέτουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, αντίστοιχα με εκείνα των ηπειρωτικών εδαφών.
Οι ίδιες πηγές καταλήγουν πως η Τουρκία θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και για τη διασφάλιση της σταθερότητας και της συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή.
Τέλος, σημειώνεται ότι στην επιστολή της η τουρκική πλευρά αναφέρεται και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, επισημαίνοντας ότι έχει ήδη καταθέσει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλάσσιων περιοχών της, καθώς και τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι μονομερώς καθορισμένες εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές άλλων κρατών δεν είναι δεσμευτικές για την Τουρκία.
