Ο οικισμός Αϊ-Έννες (Άγιος Ιωάννης, Αϊ-Γιάννες, Άγιαννα) είχε μουχταρλίκι τη Νίβενα (Νίβαινα), καϊμακαμλίκι την Άρδασσα, μουτεσαριφλίκι την Αργυρούπολη και βαληλίκι την Τραπεζούντα. Εκκλησιαστικά υπαγόταν στη μητρόπολη Χαλδίας και Χερροιάνων.
Υπήρχαν 47-50 οικογένειες Ελλήνων (περίπου 200 άτομα) και τέσσερις οικογένειες Τούρκων που κατοικούσαν σε ξεχωριστό μαχαλά (Küçük μαχαλάς: μικρός μαχαλάς).
Οι πρώτοι κάτοικοι του οικισμού κατάγονταν από την περιοχή του Όφι.
Στον οικισμό υπήρχε εκκλησία με νεκροταφείο (Αϊ-Έννες) και Δημοτικό Σχολείο.
Στη γειτονική Νίβενα υπήρχε Αστική σχολή, όπου οι μαθητές του Αϊ-Έννε μπορούσαν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Η σχολή, ωστόσο, έπαυσε να λειτουργεί κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου.
Ο οικισμός είχε αναπτυγμένη γεωργία (διάφορες ποικιλίες φρούτων και κυρίως μήλων) και κτηνοτροφία.
Με την εξορία του 1916 οι Αϊ-Γιαννέτες πήγαν στον γειτονικό οικισμό Αϊ-Γοργόρς. Με την Ανταλλαγή οι κάτοικοι του Αϊ-Έννε εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα (Αιγάλεω), στην περιοχή του Κιλκίς, στην Αλεξανδρούπολη και στη Ρωσία.
