Με αναφορά στη διεθνή πολιτική και με ορίζοντα τον ερχομό του 2022, κάθε λέξη του τίτλου θα έπρεπε να φέρει εισαγωγικά («»), προκειμένου να γίνει αντιληπτή η τραγική ειρωνεία που υποκρύπτει. Το 2021 φθάνει στο τέλος, τρεις δεκαετίες έχουν περάσει από το τέλος του διπολισμού, αλλά οι συγκρούσεις και οι ανταγωνισμοί αυξάνονται διαρκώς ακόμη και σε πεδία, που ουδείς ανέμενε κάτι τέτοιο πριν μερικά έτη, όπως στην περίπτωση των αλιευτικών δικαιωμάτων στη Μάγχη και των αγγλογαλλικών προστριβών.
Το 2021 παρέρχεται και στα σύνορα Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν εξακολουθούν αιματηρές συγκρούσεις με βολές πυροβολικού, αλλά και των αζερικών τουρκικής κατασκευής UAVs Bayraktar TB2.
Ανταλλαγές πυροβολικού πραγματοποιούνται και μεταξύ των ρωσόφιλων παραστρατιωτικών ομάδων στην Ανατολική Ουκρανία και της Κυβέρνησης του Κιέβου, ενώ και οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις αυξάνουν διαρκώς την παρουσία τους στα ρωσοουκρανικά σύνορα, με την Τουρκία να εμπλέκεται άμεσα και σε αυτό το μέτωπο με την παροχή στρατιωτικού υλικού στην Ουκρανία, αλλά και τις διαρκείς εκκλήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων των Τατάρων της Κριμαίας.
Η Συρία βιώνει την πλήρη παρακμή και επιβεβαιώνει το χαρακτηρισμό του «κράτους-παρίας», το Ιράκ προσπαθεί να ορθοποδήσει αλλά οι επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους εναντίον Σιιτών γίνεται πλέον ακόμη και με ελεύθερους σκοπευτές, η Λιβύη πορεύεται προς τις εκλογές με την παρουσία ρωσικών και τουρκικών στρατευμάτων στο έδαφός της τα οποία ωστόσο έπρεπε να είχαν αποσυρθεί προ πολλού και οι Κούρδοι βιώνουν για μια ακόμη φορά στην ιστορία τους ένα γενοκτονικό πογκρόμ με αφορμή το «γλωσσικό ζήτημα».
Παρενθετικά, αξίζει να σημειωθεί ότι κοινός παρονομαστής των ανωτέρω συγκρούσεων είναι η Τουρκία, η οποία εγκαλεί την Ελλάδα για… «επιθετικότητα, αναθεωρητισμό και προκλητικότητα»!
Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα αναλύσει την τουρκική στάση με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που ο σημερινός ιστορικός ερμηνεύει τη στάση της Αυστροουγγαρίας εναντίον της Σερβίας λίγο πριν την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι Αυστριακοί επιζητούσαν την επίθεση στη Σερβία, τους δόθηκε η αφορμή ή μάλλον προκάλεσαν οι ίδιοι την προβοκάτσια της δολοφονίας του Αρχιδούκα στο Σεράγεβο, οι Σέρβοι παρόλα αυτά ενέδωσαν σε όλες τις απαιτήσεις του αυστριακού τελεσιγράφου, αλλά η Αυστροουγγαρία προχώρησε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατηγορώντας τη Σερβία..!
Η αστάθεια, λοιπόν, αυξάνεται εκθετικά. Οι συγκρούσεις στο γαλλικού ενδιαφέροντος Ευρύτερο Σαχέλ πολλαπλασιάζονται με τον Πόλεμο στο Μάλι, την ανεξέλεγκτη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης Boko Haram στη Νιγηρία και την εμφύλια διαμάχη στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Η Αιθιοπία αντιμετωπίζει μια μείζονα ανθρωπιστική κρίση λόγω του αποσχιστικού κινήματος στην Tigray και της αδυναμίας της Αντίς Αμπέμπα να το ελέγξει άμεσα, όπως είχε υποσχεθεί. Παρόμοιο σκηνικό διαπιστώνεται και στη νεότερη χώρα του πλανήτη, το δεκαετούς ιστορίας Νότιο Σουδάν, με το λιμό και την αδυναμία πρόσβασης σε πόσιμο νερό να απειλεί 2,5 εκατομμύρια ανθρώπους.
Πέραν της Αφρικής, αιματηρές συγκρούσεις βλέπουμε ενδεικτικά στην Υεμένη, η οποία έχει καταστεί επί μακρόν πεδίο ανταγωνισμού της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας και του σιιτικού – διά των Χούτι – Ιράν, με την Κυβέρνηση να προσπαθεί με σαουδαραβική υποστήριξη να ελέγξει το νότο της χώρας και την πόλη της Μαρίμπ. Στο Αφγανιστάν η άνοδος των Ταλιμπάν στην εξουσία και οι συνεπαγόμενες κυρώσεις έχουν επιφέρει μια μείζονα ανθρωπιστική κρίση, ενώ λίγο νοτιότερα το Πακιστάν και η Ινδία ανταλλάσσουν διαρκώς απειλές για την κυριαρχία στο Κασμίρ και στην Τζάμου με το Δελχί να αποστέλλει μόλις πρόσφατα τελεσίγραφο προς το Ισλαμαμπάντ.
Η πορεία αποσταθεροποίησης στις ανωτέρω γεωγραφικές ζώνες συντελείται δυστυχώς αδιάκοπα, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της Ανατολικής Ασίας, όπου η υπέρμετρη συγκέντρωση ισχύος συνδέεται με την αύξηση του κόστους λήψης απόφασης για ευθεία σύγκρουση, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει και την πιθανότητα λάθους. Η Βόρειος Κορέα συνεχίζει τις δοκιμές επιθετικών οπλικών συστημάτων, αλλά το πρόβλημα εντοπίζεται και στη Νότιο Σινική Θάλασσα, όπου η Κίνα και το Βιετνάμ βρίσκονται σε διαρκή ανταγωνισμό για τον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών, ενώ το Ανόι εντοπίστηκε δορυφορικά να εποικίζει νησιά προκειμένου να τεκμηριώσει τα δικαιώματά του επί της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας στην περιοχή. Παράλληλα, η Ταιβάν βρίσκεται υπό διαρκή κινεζική απειλή και έχει τεθεί υπό τη στρατηγική ομπρέλα των ΗΠΑ, με τον Αμερικανό και τον Κινέζο Πρόεδρο να ανταλλάσσουν κατηγορίες περί του ποιος υπονομεύει την ειρήνη στην περιοχή.
Και για να θυμηθούμε την πλήρη στροφή από το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού:
