Με τις θερμοκρασίες να ξεπερνούν τις τελευταίες μέρες τους 40 βαθμούς Κελσίου, ένα είναι σίγουρο: Το καλοκαίρι έφτασε. Και ποια θα μπορούσε να είναι καλύτερη συντροφιά για το καλοκαίρι, στην παραλία ή και στο μετρό, από ένα βιβλίο; Ειδικά αν αυτό το βιβλίο είναι Πόντιου συγγραφέα ή έχει σχέση με τον Πόντο.
Εμείς σας προτείνουμε μερικά βιβλία για να διαβάσετε φέτος:
Ενάρισματα της ζωής – Φόρης Παροτίδης
Στη συγκεντρωτική αυτή έκδοση, περιέχονται σκόρπια δημοσιεύματα του Φόρη Παροτίδη, σε εφημερίδες και περιοδικά, είτε πρόκειται για τα πρωτόλειά του (άρχισε τη δημοσίευσή τους στα εφηβικά του χρόνια), είτε τα ώριμά του, έτσι ώστε να είναι συγκεντρωμένα σ’ έναν τόμο, προσιτά σε κάθε αναγνώστη.
Το άρωμα του Πόντου – Ράνια Αλεξάνδρου
Με αφετηρία το 1908, χρονιά ορόσημο για τον Ελληνισμό, μια και η Γενοκτονία των Ποντίων αποτέλεσε τον προπομπό του Μεγάλου Διωγμού, ξετυλίγεται το οδοιπορικό της ζωής του Αλέξανδρου Παντελίδη. Το μικρό αγόρι από τον Πόντο που από νωρίς βιώνει τον πόνο και την αθλιότητα στο γκέτο όπου ζει, αψηφώντας εμπόδια και κινδύνους καταφέρνει στο πέρασμα των χρόνων να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα· να οικοδομήσει έναν κόσμο, τον δικό του κόσμο, με δύο κυρίαρχους άξονες: τη μεγάλη, δεμένη, ευτυχισμένη οικογένεια που αποκτά με τη γυναίκα της ζωής του Μυρτώ και την παγκόσμια φαρμακευτική «αυτοκρατορία» που ιδρύει με πιστό αρωγό την αγάπη του για τους συνανθρώπους του και τη φροντίδα αυτών…
Πλούταρχος Κανετίδης: Ο ζωντανός θρύλος του Πόντου – Ιωάννης Ρωμανίδης
Ένας σύγχρονος Πόντιος Ζορμπάς Όσοι τον γνωρίζουν, όσοι είχαν την τύχη να παρακαθίσουν μαζί του στο ίδιο τραπέζι, όσοι είχαν τη δυνατότητα να τον ακούσουν να λέει ιστορίες της καθημερινότητας, αλλά και ανέκδοτα με τον δικό του μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο, χρησιμοποιώντας πάντα την ποντιακή διάλεκτο, όσοι είχαν την ευκαιρία να τον απολαύσουν βλέποντάς τον να χορεύει με το χαρακτηριστικό αέρινο τρόπο του τους ποντιακούς χορούς, πρέπει να αισθάνονται πολύ τυχεροί. Εγώ τουλάχιστον έτσι αισθάνομαι…
Πόντος: Οι ρίζες μας – Αναστάσιος Σταμπουλίδης
Πρωταγωνιστές και μάρτυρες της περιόδου του 1916 – 1922 οι πρόγονοί μας, οι οποίοι μας μιλούν και καταθέτουν τις μαρτυρίες τους. Είναι οι ήρωες του Ποντιακού Αντάρτικου, που με απαράμιλλη θέληση και γενναιότητα πρόβαλαν επική αντίσταση στις εξοντωτικές διαθέσεις των Τούρκων και οι αγώνες τους είναι από τους κορυφαίους του Ελληνισμού. Από τα παράδοξα της Ελληνικής Ιστορίας είναι ότι τα ονόματα και οι αγώνες των ανταρτών λείπουν από τις σελίδες της. Όμως, ο αγωνιστής αντάρτης του Πόντου δεν είναι καινούργιος ήρωας για την Ελλάδα. Όπως είπε ο Παλαμάς, «Του Διγενή η πνοή ολούθε πλάθει Κανάρη, Καραϊσκάκη και Κολοκοτρώνη». Είναι τιμή για εκείνους που μόνοι «όρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες» χωρίς να χρειαστεί κρατικό κάλεσμα.
Όσοι δεν γέλασαν ποτέ: Ατείν’ πού ‘κ’ εγέλασαν καμμίαν – Θεοδώρα Ιωαννίδου-Καρακουσόγλου
Έχει η αδικία ημερομηνία λήξης; Είναι δυνατόν να διαγραφούν εγκλήματα τέτοιου μεγέθους και έκτασης, επειδή όσοι τα έχουν υποστεί είναι από χρόνια πεθαμένοι; Ποια στάση οφείλει να κρατήσει η πολιτισμένη ανθρωπότητα απέναντι στην Τουρκία που αρνείται πως όσα διέπραξε κατά των Αρμενίων, των Ποντίων και των Ασσυρίων είναι γενοκτονίες; Δεν αποτελεί συνενοχή στα πεπραγμένα της η απουσία αυστηρής παγκόσμιας καταδίκης; Γιατί, αν στις παρυφές της Ευρώπης τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα κατακρεουργήθηκαν λαοί και δεν αποδοθούν ποτέ ευθύνες, σημαίνει πως οι σκοπιμότητες έχουν συνθλίψει κάθε έννοια δικαίου στον κόσμο.
Όταν Σκοτώνουν Έναν Βασιλία
Τι γίνεται όταν σκοτώνουν έναν βασιλιά;
Εξαρτάται τη χώρα…
Όταν όμως σε αυτή τη χώρα επικρατεί ήδη χάος και πανικός και η Πριγκίπισσά της θέλει μόνο να βρει το δολοφόνο, τα πράγματα γίνονται περίπλοκα. Τόσο περίπλοκα που λάθος άτομα καταλήγουν στη φυλακή, οι κίνδυνοι όλο και αυξάνονται και ένα ολόκληρο σύστημα φαίνεται έτοιμο να καταρρεύσει…
Καλή ανάγνωση!
