Στο πρώτο της μυθιστόρημα, το Σοχούμ που έχει ήδη μεταφραστεί στα γαλλικά, η ηθοποιός και συγγραφέας Γιώτα Ιωαννίδου εμπνεύστηκε από την οικογενειακή της ιστορία, την αληθινή ιστορία της γιαγιάς της Παναΐλας. Αυτή τη φορά, στο δεύτερο μυθιστόρημά της που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αφοί Κυριακίδη, έμπνευση είναι η ιστορία του παππού της, του Κώστα.
«Ίσκιλι» είναι ο τίτλος του έργου, ένας φόρος τιμής στα θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Η ιστορία ξεκινά με τη σφαγή των γονιών του 5χρονου Κώστα από τους Τούρκους στο χωριό Ίσκιλι του Δυτικού Πόντου κατά τη διάρκεια της κορύφωσης του δράματος του ελληνισμού. Το αγόρι μεγαλώνει ως παραπαίδι σε μια οικογένεια Τούρκων, με μοναδικό φως του την Αϊλίν. Στα 14 του τον βρίσκουν τα ξαδέρφια του και τον παίρνουν μαζί τους.
Η πορεία των προσφύγων καταλήγει στη Σαμψούντα και από εκεί στη Θεσσαλονίκη. Μια νέα περιπέτεια ξεκινά, μια πορεία ανακάλυψης της ταυτότητας και επιβίωσης με αξιοπρέπεια.
Με λόγο μεστό και περιεκτικό, με ύφος δυνατό και σκληρό, και με ρυθμό γρήγορο και με πολλές ανατροπές, η Γιώτα Ιωαννίδου δίνει το πρόσωπο του παππού της στο δράμα που έζησαν χιλιάδες Πόντιοι, εστιάζοντας παράλληλα στη σχέση του πατέρα με τα παιδιά του.
Συνεπώς, αν το Σοχούμ ήταν ο «ο τόπος της αθωότητας», το Ίσκιλι είναι «ο τόπος της λύτρωσης».
