Πριν από λίγους μήνες ο συλλογικός φορέας «Ένωση Γερμανών-Τούρκων Αμβούργου» (Vereinigung Hamburger Deutsch-Türken e.V.) κατέθεσε αίτημα ονοματοδοσίας δρόμου του Μέσου Δημοτικού Διαμερίσματος Αμβούργου –η πόλη έχει επτά δημοτικά διαμερίσματα– σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ. Ο φορέας αυτός προωθεί τις διαπολιτισμικές σχέσεις Τούρκων και Γερμανών σε ένα από τα μεγαλύτερα διαμετακομιστικά εμπορικά κέντρα της Ευρώπης, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται σε επικοινωνιακή πλατφόρμα του δημόσιου πολιτικού λόγου Γερμανών πολιτευτών στο πολυπληθές ακροατήριο των τουρκικής καταγωγής πολιτών του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Αξίζει να σημειωθεί η νομοτελειακά διογκούμενη εμπορική συναλλαγή στον καταναλωτικό και εξοπλιστικό τομέα μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας, η οποία εξυπηρετείται από το λιμάνι του Αμβούργου.
Συνεπώς δεν εκπλήσσει ο παραπάνω επιχειρούμενος διάλογος, διότι το παιχνίδι των ανταποδοτικών τακτικισμών στη Δυτική διπλωματική διοπτρία, η οποία αναγνωρίζει τον Μουσταφά Κεμάλ ως περιούσιο κεφάλαιο, είναι σύνηθες, καθημερινό, και τις περισσότερες φορές εύστοχο. Σε κάθε ανάλογη περίπτωση το ζητούμενο είναι η πολιτικά ορθή αντεπιχειρηματολογία, η διαλεκτική ανάγνωση κάθε επίδικου, η αποφυγή οπαδικής συνθηματολογίας, η αναζήτηση πολιτικών συμμαχιών, η ψύχραιμη στάση και η συνετή εγρήγορση.
Ο Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης απηύθυνε επιστολή αντιπρότασης στο τουρκογερμανικό σωματείο, όπως και στο δημοτικό συμβούλιο του ΜΔΔ Αμβούργου, την οποία δημοσιεύουμε. Την κοινοποιήσαμε επίσης στον Πάνο Δροσινάκη (ακτιβιστή τoυ κόμματος SPD Hambourg),
καθώς και στον Ali Toprak, πρόεδρο της παγγερμανικής Κουρδικής Κοινότητας.
|
Προς: Δημοτικό Συμβούλιο Μέσου Διαμερίσματος Αμβούργου, Αδέλφια και σύντροφοι στη γερμανική μας κοινωνία, Σας διαφεύγει ίσως πως τo όνομά του, καθώς και πολλών ακόμη αρνητικών πρωταγωνιστών της γεωπολιτικής στην Ανατολία των αρχών του 20ού αιώνα, επαναφέρει οδυνηρές μνήμες στους λαούς που θυματοποιήθηκαν εκείνον τον καιρό από τις αποικιοκρατικές πρακτικές του καϊζερικού μιλιταρισμού, του ανταντικού ιμπεριαλισμού και της «χορογραφίας» τους με τον νεοτουρκικό εθνικισμό. Αν σας είναι δύσκολο να δείτε στο παρελθόν, κοιτάξτε γύρω σας στο παρόν τους πρόσφυγες από τη Συρία και το Ιράκ. Κοιτάξτε τους στα μάτια και δανειστείτε τη ματιά τους μήπως και νιώσετε την κόλαση των πατρίδων τους, σιωπήστε για λίγο μήπως και αφουγκρασθείτε το θρήνο του αφανισμού χιλιάδων συγγενών και συμπατριωτών τους. Οι ίδιες ιμπεριαλιστικές, αποικιοκρατικές και εθνικιστικές λογικές που αιματοκύλησαν την Ανατολία στις αρχές του 20ού αιώνα, σήμερα προκαλούν το δράμα και τον βουβό θρήνο του Σύρου, που συμβιώνει πλέον σαν γείτονας και συμπολίτης στη μεγάλη μας ευρωπαϊκή οικογένεια. Έχουμε καθήκον να προστατέψουμε τις κοινωνίες, τους δρόμους και τις πλατείες μας από νέες εστίες φανατισμού, βαρβαρισμού, μίσους και αναβίωσης εθνικιστικών προκλήσεων. Έχουμε καθήκον να δείξουμε δρόμους αλληλεγγύης μεταξύ των λαών και να διδάξουμε ανθρωπιστικές αξίες και αρετές στις μέλλουσες γενιές της Ευρώπης. Αδέλφια και σύντροφοι στη γερμανική μας κοινωνία, Ονόματα Τούρκων καλλιτεχνών, αθλητών, ποιητών, συγγραφέων, ερευνητών και επιστημόνων, των οποίων το έργο συνθέτει, δημιουργεί, μονιάζει και παραδειγματίζει. Δεν μπορούμε να δούμε μια σχέση του ονόματος του Μουσταφά Κεμάλ με το Αμβούργο, μπορούμε όμως και βλέπουμε το όνομα του Τούρκου-Σαλονικιού ποιητή Ναζίμ Χικμέτ σε κάθε δρόμο και σοκάκι της Ευρώπης. Ας δώσουμε μια ευκαιρία στην ειρήνη και τον πολιτισμό, ονοματίζοντας το δρόμο που θα επιλέξετε σε οδό Ναζίμ Χικμέτ… Με φιλικούς χαιρετισμούς, |
