Μια σκηνή θεάτρου, από αυτές στις οποίες οι ηθοποιοί παίζουν πολύ κοντά στο κοινό. Δύο μουσικά όργανα που είναι πολύ χαρακτηριστικά, η λύρα της Μακεδονίας και η λύρα του Πόντου, μαζί με ένα νταούλι και δύο νταχαρέδες.
Μια απροσδόκητη συνάντηση στην Αθήνα, όπου το κοινό είναι ταυτόχρονα και ο πρωταγωνιστής, το βασικό συστατικό χωρίς το οποίο η… δράση δεν υπάρχει.
Όσοι βρέθηκαν το περασμένο Σάββατο στο Θέατρο Χώρος στον Βοτανικό μπορούν με βεβαιότητα να πουν ότι έζησαν μια ξεχωριστή βραδιά, όχι γιατί ένα παραδοσιακό γλέντι στήθηκε μέσα σε ένα θέατρο, αλλά γιατί ήταν μια συνάντηση για φίλους – όχι αυτούς που πήρες μαζί σου, αλλά αυτούς που έκανες εκεί.
Η ιδέα μοιάζει απλή: ο Γιώργος Μαυρίδης με τη μακεδονική λύρα και ο Χρήστος Ναβροζίδης με την ποντιακή λύρα ξεκινούν να παίζουν. Αλλά, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στα… κανονικά θέατρα, το κοινό μπορεί να τρώει σπιτικό φαγητό και να πίνει κρασί και τσίπουρο από τη Δράμα. Επίσης (το σημαντικότερο), μπορεί να σηκώνεται από τη θέση του και να κατεβαίνει εκεί όπου γίνεται η δράση, δηλαδή εκεί όπου συναντιούνται χορευτικά η Δράμα με τον Πόντο.
«Συνεργοί» των δύο λυράρηδων ήταν ο Ανδρέας Δρακόπουλος και η Κατερίνα Ελευθερίου που έπαιξαν νταχαρέ, και ο Νώντας Κυργιάκης που έπαιξε νταούλι.
