Υπό τον ήχο της κεμεντζέ γυναίκες έσπειραν με τον παραδοσιακό τρόπο καλαμπόκι, μαύρα λάχανα και σέφτελα στο χωριό Ντιούζκοϊ (Düzköy) της Κερασούντας. Οι γυναίκες φορούν την τοπική ενδυμασία και σπέρνουν χρησιμοποιώντας τα εργαλεία που είχαν και οι πρόγονοί τους.
Το έθιμο της αργατείας διατηρείται στον Πόντο εδώ και 400 χρόνια, σύμφωνα με τον Καντέμ Αϊβάζ, κάτοικο του χωριού.
Οι ντόπιοι προσπαθούν να το διατηρήσουν με κάθε τρόπο και να το μεταφέρουν στις επόμενες γενιές, ωστόσο όπως λέει ο Αϊβάζ, με τις μετακινήσεις των πληθυσμών τα χωριά μας έχουν αδειάσει και δεν είναι εύκολο.
Παλαιότερα, στις γεωργικές εργασίες συμμετείχαν τουλάχιστον εκατό άτομα, ειδικότερα στα μεγαλύτερα χωράφια, προκειμένου οι γυναίκες να τελειώνουν γρηγορότερα τη δουλειά. Πλέον, στις εργασίες δεν συμμετέχουν περισσότερα από 10-15 άτομα σε κάθε χωράφι. Όχι μόνο γιατί η κάθε γυναίκα παράγει μόνο για τις ανάγκες της οικογένειάς της και όχι για να πουλήσει αλλά και γιατί τα χωριά έχουν αδειάσει από κόσμο.
