Το ημερολόγιο έγραφε 23 Απριλίου 1919, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου. Στο ναό της Μεταμορφώσεως στην Κερασούντα τον πανηγυρικό της ημέρας τον εκφώνησε ο δικηγόρος Παναγιώτης Ερμείδης, μια από τις εξέχουσες προσωπικότητες των Ελλήνων του Πόντου. Με σπουδές στην Ανωτέρα Σχολή της Κερασούντας και στα Πανεπιστήμια της Κωνσταντινούπολης και του Παρισιού ήταν ένας ιδιαίτερα επιτυχημένος νομικός, σύμβουλος της Οθωμανικής Τράπεζας.
Κυρίως, όμως, ο Παναγιώτης Ερμείδης ήταν ένας φλογερός πατριώτης που αγωνίστηκε με ενθουσιασμό για την ανεξαρτησία του Πόντου.
Με αυτόν τον ενθουσιασμό εκφώνησε το λόγο του που ήταν εμπνευσμένος και από την άφιξη στην Κερασούντα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, επιβεβαίωσε τις υποψίες που είχαν οι Οθωμανοί για τη δράση του.
Έτσι, όταν λίγο αργότερα ο επιφανής δικηγόρος πήγαινε στο χωριό Κασσιόπη προκειμένου να συγκεντρώσει τους εκεί παράγοντες και να συνεννοηθεί μαζί τους για το θέμα της ανεξαρτησίας του Πόντου έπεσε θύμα ενέδρας που έστησαν οι τσέτες του Τοπάλ Οσμάν. Το σώμα του Παναγιώτη Ερμείδη, ο οποίος ήταν πατέρας πέντε παιδιών, δεν βρέθηκε ποτέ.
