Κρασί, μπόλικα φαγητά, γλυκά, ποντιακή λύρα, ανέκδοτα, γέλια και τραγούδια. Για μία ακόμα φορά το νεκροταφείο στο Μεσιανό, ένα από τα ποντιακά χωριά της Πέλλας, δεν δάκρυσε, δεν μοιρολόγησε, δεν άκουσε πένθιμες ψαλμωδίες. Η δεύτερη μέρα του Πάσχα ήταν μια μέρα χαράς, αναμνήσεων, μια μέρα που το τραπέζι αντί για τα σπίτια στρώνεται δίπλα στα μνήματα, και οι ζωντανοί «ανταμώνουν» με τους νεκρούς.
Το ταφικό έθιμο ήρθε στην Ελλάδα μαζί με τους Πόντιους πρόσφυγες, οι οποίοι πηγαίνουν ‘ς σα ταφία για ένα εορταστικό γεύμα.
Τη Δευτέρα του Πάσχα, αλλά κυρίως την Κυριακή του Θωμά, στα νεκροταφεία τρώνε, πίνουν και γλεντούν, σαν στο σπίτι τους. Μοιράζουν φαγητό σε φίλους, γνωστούς και περαστικούς, θυμούνται και τιμούν τους δικούς τους ανθρώπους στην τελευταία τους κατοικία.
Στο Μεσιανό και φέτος από νωρίς το πρωί οι νοικοκυρές μπήκαν στις κουζίνες για να ετοιμάσουν τους μεζέδες, τα πιροσκί, τις πίτες, τα στύπα. Ό,τι έχει το κάθε σπίτι μπήκε σε μια τσάντα, καρέκλες και τραπέζια στήθηκαν στον περίβολο του νεκροταφείου. Τα μνήματα είχαν ήδη λάμψει από καθαριότητα, κεριά ανάψαν και το τρισάγιο τελέστηκε.
(Φωτ.: Facebook / Mesiano Gr Mesiano Gr)
Στη συνέχεια ήρθε η ώρα του φαγητού. Το γλέντι άναψε, κάποιοι πιάστηκαν στο χορό και στο τέλος ευχήθηκαν «και του χρόνου», όπως θα έκαναν μετά από κάθε γιορτή. «Είναι μια ξεχωριστή ημέρα, σεβασμός στη μνήμη των νεκρών. Στις δοξασίες, αλλά και στην πραγματικότητα της παράδοσής μας, οι νεκροί ζουν σε μια άλλη διάσταση, χαίρονται με τις χαρές μας και λυπούνται με τις λύπες μας», ανέφερε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Ροδάμα Βασιλειάδου-Πεταλίδου, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ποντίων Μεσιανού.
