Το έθιμο του κουκαρά είχαν τη χαρά να αναβιώσουν για δεύτερη χρονιά στην Εύξεινο Λέσχη Χαρίεσσας την Κυριακή 5 Μαρτίου στην αίθουσα του Συλλόγου. Τα μικρά μέλη της Ευξείνου Λέσχης διασκέδασαν κατασκευάζοντας τον κουκαρά, το ιδιαίτερο σκιάχτρο που κατασκευάζεται σύμφωνα με την παράδοση για να φοβερίζει τα παιδιά ώστε να μη διακόπτουν τη νηστεία τους.
Το έθιμο του κουκαρά το τηρούσαν σε πολλές περιοχές του Πόντου αλλά και στην περιφέρεια του Καρς.
Τα παιδιά, από μικρά κιόλας, μάθαιναν να κρατάνε νηστεία, εκτός από εκείνα που ακόμα τα θήλαζαν. Η νηστεία άρχιζε με το κρέμασμα του κουκαρά από το ταβάνι, από τη μάνα ή τη γριά καλομάνα. Τον κουκαρά τον κατασκεύαζαν κρυφά από τα παιδιά. Ήταν ένα μεγάλο κρομμύδι ή τρανόν καρτόφ’ (πατάτα) στου οποίου τα πλευρά γύρω-γύρω κάρφωναν σε ίσα διαστήματα μεταξύ τους εφτά φτερά κοσάρας (κότας), όσες και οι εβδομάδες της Μ. Σαρακοστής.
Κάθε εβδομάδα που περνούσε, αφαιρούσαν από ένα φτερό μέχρι να τελειώσουν όλα με το τελείωμα της νηστείας. Όταν τα παιδιά ρωτούσαν πού είναι το φτερό που έλειπε, τότε τους απαντούσαν: «επέθανεν είνας καλογρίτσα κ’ έρθεν επήρεν ατ’» (πέθανε μια καλογριούλα και ήρθε και το πήρε). Όταν έφτανε η στιγμή που θα έβγαινε και το τελευταίο φτερό, έβγαζαν κρυφά το γυμνό κρεμμύδι ή την πατάτα και έλεγαν: «ο κουκαράς έφυγεν και α έρται του χρόνου» (ο κουκαράς έφυγε και θα έρθει του χρόνου).
Εκτός από το φοβέρισμα των παιδιών για την τήρηση της νηστείας, ο κουκαράς χρησίμευε και για να μετρούν εύκολα τις εβδομάδες της Σαρακοστής οι οποίες περνούσαν αρκετά δύσκολα!
- Όλες οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν από την Εύξεινο Λέσχη Χαρίεσσας.
