Ξεσήκωσε πλήθος κόσμου που για μεγάλο διάστημα διαδήλωνε στη λεωφόρο του Πέραν το 2013· το ιστορικό σινεμά Emek έγινε –πριν ακόμα από το πάρκο Γκεζί–, σύμβολο της αντίστασης κατά της ολοκληρωτικής τσιμεντοποίησης της Κωνσταντινούπολης στο όνομα της ανάπτυξης.
Κατασκευασμένο έναν χρόνο μετά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, το 1924, το Emek, ένας από τους πρώτους κινηματογράφους της Τουρκίας, στέγασε στη διάρκεια της ζωής του σπουδαίες εκδηλώσεις (με κορυφαία το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κωνσταντινούπολης) για πάνω από 20 χρόνια. Οι Ρωμιοί της Πόλης το θυμούνται χαρακτηριστικά.
Οι παλαιότεροι γνώριζαν το Emek ακόμα πριν γίνει σινεμά, όταν ήταν ρωμαίικο αθλητικό κέντρο στις αρχές του 20ού αιώνα.
Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1884 από τον αρχιτέκτονα Αλεξάντρ Βολορί, για να στεγάσει αρχικά τη Λέσχη Κυνηγών της Κωνσταντινούπολης.
Τον Απρίλιο του 2013, και ενώ είχε ήδη κλείσει το σινεμά από το 2010, αδυνατώντας να ανταγωνιστεί τα μεγαθήρια που ξεπηδούσαν, χιλιάδες άνθρωποι έβγαιναν κάθε μέρα στο δρόμο για να διαδηλώσουν: «Emek Bizim, İstanbul Bizim» (Δικό μας το Emek, δική μας η Κωνσταντινούπολη). Ανάμεσά τους άνθρωποι της τέχνης και της διανόησης, καθώς και ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, που εξέφραζαν τη διαμαρτυρία τους για την απόφαση να γκρεμιστεί το κτήριο και να μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο και πολυχώρο.
Ο Κώστας Γαβράς ανάμεσα στους διαδηλωτές
Παρά τις αντιδράσεις όμως το κτήριο ισοπεδώθηκε –και ενώ ακόμα εκκρεμούσε δικαστική απόφαση–, για να οικοδομηθεί ένα (ακόμα) μεγαθήριο. Μόνη… παραχώρηση η ανακατασκευή του Emek, κατά τα αρχικά πρότυπα, όπως διαβεβαιώνει η ομάδα ειδικών που είχε κάνει και την αναστήλωση του Τοπκαπί. Μέρη από την τοιχοποιία καθώς και διακοσμητικά στοιχεία από το παλιό Emek διασώθηκαν και τοποθετήθηκαν στο νέο.
Τα έργα… ανάπτυξης στο Emek αλλά και παντού στην Κωνσταντινούπολη
Το Μάρτιο αναμένεται να κάνει εγκαίνια. Όμως οι μνήμες που συνέδεαν τους ανθρώπους της Πόλης με την ύπαρξή του δεν μπορούν να ξαναζωντανέψουν. Όσο λαμπερό κι αν είναι το περιτύλιγμα.
