Οι Έλληνες που επισκέπτονται τον Πόντο, κυρίως οι ποντιακής καταγωγής, μέσα την αγωνία τους να βρουν τους τόπους καταγωγής τους και να δουν τα μνημεία του ελληνισμού, δεν βρίσκουν το χρόνο να ανακαλύψουν μερικούς από τους κρυφούς «παραδείσους» της περιοχής.
Πολλοί αρκούνται σε μια επίσκεψη στη λίμνη του Σαράχο, όπου έχουν την ευκαιρία να συνομιλήσουν στα ποντιακά με τους ντόπιους κατοίκους – στο σύνολό τους ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι.
Ωστόσο το Σαράχο δεν συγκαταλέγεται στους επίγειους παραδείσους του Πόντου, αλλά ακόμα κι αν ήταν, σίγουρα δεν είναι κρυφός… Αντιθέτως, η λίμνη Καραγκιόλ μόνο ως κρυφός παράδεισος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, αφού είναι κυριολεκτικά κρυμμένη ανάμεσα στα ψηλά βουνά και τα έλατα.
Βρίσκεται αρκετά μακριά από τα Κοτύωρα, στην επαρχία Σαβσάτ, κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία και κοντά στο Αρτβίν και το Αρνταχάν. Ανεξάρτητα από το πότε θα την επισκεφθεί κανείς, το θέαμα θα τον αποζημιώσει με ιδιαίτερα χρώματα και ομορφιές, που θα του μείνουν αξέχαστα.
Απόκοσμη και μαγική είναι και η ηρεμία που αποπνέει το τοπίο.
Προσοχή όμως, γιατί τέτοιες λίμνες, με το ίδιο όνομα, υπάρχουν αρκετές στην Τουρκία και τον Πόντο. Ακόμα και στο τραγούδι «Εκάεν και το Τσιάμπασι» υπάρχει στίχος «κλαίει το Τσαμλούκ, το Καραγκιόλ, κλαίν’ τ’ έμορφα τ’ ελάτια».
Άραγε, ο πραγματικός Παράδεισος να είναι κάπως έτσι;
