Με τις καθηλωτικές και φορτισμένες καταθέσεις τεσσάρων μαρτύρων συνεχίστηκε η δίκη για το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Ανάμεσά τους, δύο επιζώντες από το δεύτερο βαγόνι του Intercity περιέγραψαν τις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν κατά τη σφοδρή σύγκρουση, ενώ στο δικαστήριο προσκομίστηκαν και νέα επιστημονικά στοιχεία.
«Θαύμα που σας μιλάω»
Η πρώτη μάρτυρας που ανέβηκε στο βήμα, η Μυρσίνη Πρασσά, περιέγραψε τη βαριά κατάσταση της υγείας της μετά το δυστύχημα. Η ίδια βρέθηκε εκτός του βαγονιού φέροντας σοβαρότατα τραύματα στο κεφάλι, έμεινε σε κώμα για 30 ημέρες, υποβλήθηκε σε έξι χειρουργικές επεμβάσεις και συνεχίζει μέχρι σήμερα τις θεραπείες της.
«Και τώρα θαύμα είναι που σας μιλάω. Ήταν σαν να ήμουν νεκρή», ανέφερε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας με κατηγορηματικό τρόπο: «Δεν θα ηρεμήσω αν δεν μπουν φυλακή αυτοί που φταίνε».
Η Μυρσίνη Πρασσά ταξίδευε μαζί με τη φίλη της Ελπίδα Χούπα, η οποία έχασε τη ζωή της στη σφοδρή σύγκρουση.
Εφιαλτικές περιγραφές από τη Ζωή Σιώζη
Στη συνέχεια κατέθεσε η Ζωή Σιώζη, η οποία επέβαινε στο τρένο μαζί με τον ανήλικο γιο της. Όπως ανέφερε, τίποτα δεν προμήνυε την καταστροφή μέχρι τη στιγμή που μεσολάβησε ένα έντονο φρενάρισμα περίπου πέντε δευτερολέπτων, το οποίο ακολούθησε η βίαιη σύγκρουση.
«Βρεθήκαμε μέσα σε συντρίμμια, μέσα σε μέταλλα παραμορφωμένα. Εγώ βρισκόμουν σε κατάσταση σοκ», κατέθεσε, εξηγώντας πως κατάφεραν να απεγκλωβιστούν με τη βοήθεια συνεπιβατών από μια σχισμή, διασχίζοντας τα συντρίμμια του κυλικείου, το οποίο εκείνη τη στιγμή δεν είχε ακόμη εκδηλώσει φωτιά.
Απαντώντας σε ερωτήσεις της προέδρου, η μάρτυρας σημείωσε πως αρχικά αντιλήφθηκε δύο εστίες φωτιάς, μία μπροστά και μία πίσω από το δεύτερο βαγόνι. Περίπου 20 λεπτά αργότερα, το βαγόνι τους καιγόταν ολοσχερώς. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική και προκαλούσε έντονο κάψιμο στον λαιμό, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει τη μυρωδιά. Δεν σημειώθηκε κάποια έκρηξη πριν ή μετά τη σύγκρουση.
Η Ζωή Σιώζη έκλεισε την κατάθεσή της ζητώντας την απόδοση δικαιοσύνης: «Είναι το βάρος σήμερα που είμαι εδώ και δεν είναι άλλοι 57. Χάθηκαν πολύ άδικα. Εμείς που επιζήσαμε δεν σημαίνει ότι είναι όλα καλά. Είναι τραύματα που θα τα κουβαλάς μια ζωή. […] Σας παρακαλώ να αποδώσετε δικαιοσύνη για τους ανθρώπους που φύγανε».
Στο δικαστήριο κατέθεσε επίσης ο Κωνσταντίνος Τσαβλής, σύζυγος της Ζωής Σιώζη, ο οποίος έφτασε στο σημείο σχεδόν δύο ώρες μετά τη σύγκρουση, περιγράφοντας τις φλόγες στα συντρίμμια αλλά και την τραγική κατάσταση που συνάντησε στη συνέχεια στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.
Επιπλέον, κατέθεσε ο Λάζαρος Παπαζήσης, ο οποίος δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει ακριβώς το βαγόνι στο οποίο επέβαινε, ανέφερε όμως ότι είδε δύο αξιωματικούς επιβάτες να απεγκλωβίζουν δύο τραυματίες από τα συντρίμμια.
Νέα έγγραφα για την πυρόσφαιρα και τη φωτιά
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της συνεδρίασης, ο συνήγορος συγγενών θυμάτων και τραυματιών Λεωνίδας Κουμπούρας, προσκόμισε δύο νέα έγγραφα:
- Έξι προσομοιώσεις υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD) του ειδικού επιστημονικού συνεργάτη του Πανεπιστημίου της Γάνδης, Γεώργιου Μαραγκού, σχετικά με την πυρόσφαιρα, τα συμπεράσματα των οποίων έρχονται σε αντίθεση με το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ.
- Μελέτη για τους κινδύνους πυρκαγιάς σε ηλεκτρικούς σταθμούς και τη συμπεριφορά των ελαίων σιλικόνης.
Ο Λεωνίδας Κουμπούρας ζήτησε από το δικαστήριο να αναζητηθεί η έκθεση για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην πόλη Lerum της Σουηδίας, καθώς παρουσιάζει παρόμοιες συνθήκες όσον αφορά την πυρόσφαιρα και τη φωτιά.
Η εκδίκαση της υπόθεσης συνεχίζεται και την Τρίτη 27 Οκτωβρίου.
