Τη γαστρονομία του Πόντου, τις διατροφικές συνήθειες των προγόνων και τις παραδοσιακές τεχνικές παρασκευής και συντήρησης τροφίμων αναδεικνύει η Ένωση Ποντίων Μελισσίων, μέσα από μια νέα σειρά σεμιναρίων που συνδυάζουν τη γνώση με την πράξη και τη γευστική δοκιμή.
Η αρχή γίνεται την Κυριακή 1 Νοεμβρίου, στις 11:00, με ένα εργαστήριο αφιερωμένο στη «στύπα», όπως ονομάζονται τα τουρσιά στον Πόντο, με ιδιαίτερη έμφαση στο ξακουστό τουρσί λάχανο. Η επιλογή του θέματος συνδέεται με την εποχή, καθώς το φθινόπωρο ήταν παραδοσιακά η περίοδος προετοιμασίας των τροφίμων που θα εξασφάλιζαν την επάρκεια της οικογένειας κατά τη διάρκεια του δύσκολου ποντιακού χειμώνα.
η φθινοπωρινή αυτή δραστηριότητα εντασσόταν στη «μεθοπωρία», δηλαδή στις εργασίες του φθινοπώρου για τον εμπλουτισμό του κελαριού του ποντιακού σπιτιού. Η παρασκευή και η συντήρηση τροφίμων αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής, αξιοποιώντας τα διαθέσιμα προϊόντα και τη γνώση που περνούσε από γενιά σε γενιά.
Το νέο πρόγραμμα έρχεται σε συνέχεια της εισήγησης για τις αρχαίες και βυζαντινές ρίζες της ποντιακής γαστρονομίας, η οποία παρουσιάστηκε στο πλαίσιο των εργασιών του Σπουδαστηρίου την άνοιξη του 2026. Κάθε σεμινάριο θα διαρκεί περίπου δύο ώρες και θα περιλαμβάνει θεωρητικό και πρακτικό μέρος, δίνοντας στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα να γνωρίσουν τόσο την ιστορία των εδεσμάτων όσο και τον τρόπο παρασκευής τους.
Κύρια εισηγήτρια θα είναι η πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Μελισσίων, Αντιγόνη Ιωαννίδου, η οποία ασχολείται επί σειρά ετών με τη μελέτη, την έρευνα και την καταγραφή της ποντιακής γαστρονομίας, έχοντας δημοσιεύσει σχετικά κείμενα σε περιοδικά και εφημερίδες. Στα επόμενα σεμινάρια θα προσκληθούν επίσης γυναίκες με ιδιαίτερη γνώση στην παρασκευή παραδοσιακών ποντιακών εδεσμάτων, ώστε να παρουσιάσουν τις τεχνικές τους.
Στη διάρκεια της σειράς θα εξεταστούν παραδοσιακά προϊόντα και πιάτα, όπως το ταν, το πασκιτάν, τα κιντέατα, το ευριστόν, το σιρόν, η μακαρίνα, το χαβίτς, η τυροκλωστή, η καστανίτσα, το ξυγαλί βούτορον, τα φελία, τα τσιριχτά, τα περεσκία, τα πισία, το περέκ, το φούστορον, ο τανωμένος σιρβάν και ο χοσάφ. Παράλληλα, θα διερευνηθεί η ιστορία των ονομασιών τους, ορισμένες από τις οποίες συνδέονται με την αρχαία και τη βυζαντινή εποχή.
