Κύμα αντιδράσεων και οξεία δημόσια συζήτηση γύρω από την ατιμωρησία των δραστών πυροδότησε η νέα προκλητική παρέμβαση του Ερχάν Αρικλί, τριάντα χρόνια μετά τις στυγνές δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού στη Δερύνεια το 1996.
Ο πρόεδρος του Κόμματος Αναγέννησης των εποίκων και λεγόμενος «υπουργός Δημοσίων Έργων και Μεταφορών» του κατοχικού καθεστώτος –ο οποίος καταζητείται από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με τη δολοφονία του Ισαάκ– επιβεβαιώνοντας ότι ακόμα και η ντροπή μπορεί να ντραπεί περισσότερο από εκείνον, επιχείρησε μέσω ανάρτησής του να δικαιολογήσει τα γεγονότα εκείνου του Αυγούστου, παρουσιάζοντας την υπεράσπιση της σημαίας του ψευδοκράτους ως «ζήτημα τιμής».
Απαντώντας σε Τουρκοκύπριους που διερωτώνται αν άξιζε να χαθεί μια ανθρώπινη ζωή «για ένα κομμάτι ύφασμα», ο Αρικλί αναφέρθηκε στην προσπάθεια του Σολωμού Σολωμού να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο στη Δερύνεια στις 14 Αυγούστου 1996.
Υποστήριξε ότι η αφαίρεση μιας σημαίας δεν συνιστά απλώς την απομάκρυνση ενός υφάσματος, επικαλούμενος την τουρκική ιστορία και τη στρατιωτική παράδοση σύμφωνα με την οποία «η σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει, το λάβαρο δεν πρέπει να πέφτει».
Στην τοποθέτησή του απέφυγε κάθε αναφορά στο γεγονός ότι ο Σολωμού ήταν άοπλος όταν πυροβολήθηκε επάνω στον ιστό. Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι όσοι εκφράζουν αντίθετες απόψεις είτε τελούν υπό τον έλεγχο της «ελληνοκυπριακής πέμπτης φάλαγγας» που διαδίδει «μαύρη προπαγάνδα», είτε δεν πιστεύουν στο ψευδοκράτος και δεν εμπιστεύονται την Τουρκία.
Το όνομα του Ερχάν Αρικλί περιλαμβάνεται στα εντάλματα σύλληψης για τον ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου του Τάσου Ισαάκ από μέλη των «Γκρίζων Λύκων» στις 11 Αυγούστου 1996, υπό τα βλέμματα των κατοχικών δυνάμεων. Παρότι συνελήφθη το 2012 στο Κιργιστάν βάσει διεθνούς εντάλματος, αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στα κατεχόμενα χωρίς να εκδοθεί.
Η συγγνώμη Κιζίλγιουρεκ
Στον αντίποδα των ισχυρισμών Αρικλί, ο Τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός και πρώην ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, εξέφρασε δημόσια τη ντροπή του. Υποστήριξε ότι η βία οργανώθηκε από τις «επίσημες αρχές» του κατοχικού καθεστώτος και τον Ραούφ Ντενκτάς, οι οποίοι μετέφεραν ένοπλες εθνικιστικές ομάδες και στη συνέχεια φιλοξένησαν τους δράστες στο λεγόμενο «προεδρικό μέγαρο».
Ο Κιζίλγιουρεκ κατέληξε τονίζοντας ότι οι Τουρκοκύπριοι οφείλουν μια συγγνώμη στην κόρη του θύματος, Αναστασία Ισαάκ, που γεννήθηκε λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα της.
Αναστασία Ισαάκ: «Χρέος σας είναι η δικαιοσύνη, όχι μια συγγνώμη»
Η απάντηση της Αναστασίας Ισαάκ ήταν αφοπλιστική, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν αναζητά μια δημόσια συγγνώμη αλλά την απόδοση ευθυνών και την προσαγωγή των ενόχων στη Δικαιοσύνη.
«Χρέος όλων σας δεν είναι να μου ζητάτε συγγνώμη. Χρέος όλων σας είναι να αναλάβετε την ευθύνη για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι. Τους δολοφόνους δηλαδή, που εσείς τους κάνατε υπουργούς και βουλευτές», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη απονομής δικαιοσύνης για όλες τις οικογένειες που βιώνουν την απώλεια των δικών τους ανθρώπων εδώ και τρεις δεκαετίες, προσθέτοντας: «Για να μην ξεχνιόμαστε, τον ανθρωπισμό τον έδειξε με πράξεις ο πατέρας μου και όχι ένα post στο Facebook».
Οι δύο αυτές παρεμβάσεις ανέδειξαν εκ νέου τις εκ διαμέτρου αντίθετες προσεγγίσεις εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας: από τη μία την παραδοχή ότι οι δολοφονίες οργανώθηκαν με την κάλυψη του κατοχικού καθεστώτος και από την άλλη την προσπάθεια δικαιολόγησης της εκτέλεσης ενός άοπλου διαδηλωτή στο όνομα μιας σημαίας.
