Σε μία από τις σοβαρότερες οικολογικές καταστροφές των τελευταίων ετών απειλεί να εξελιχθεί η πετρελαιοκηλίδα στα ανοιχτά του Ομάν, η οποία έχει αρχίσει πλέον να φτάνει στις ακτές της χώρας.
Η ρύπανση προέρχεται από το δεξαμενόπλοιο «Caroline Bezengi», το οποίο προσάραξε στις 30 Ιουνίου κοντά σε προστατευόμενο θαλάσσιο καταφύγιο.
Το πλοίο, που τελεί υπό διεθνείς κυρώσεις και συνδέεται με τον ρωσικό «σκιώδη στόλο», μετέφερε περίπου 800.000 βαρέλια ρωσικού αργού πετρελαίου.
Σύμφωνα με νεότερη ανάλυση δορυφορικών εικόνων, η πετρελαιοκηλίδα καλύπτει πλέον έκταση μεγαλύτερη από 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι Αρχές του Ομάν προειδοποιούν ότι μπορεί να επηρεαστούν έως και 40 χιλιόμετρα ακτογραμμής κοντά στο Ρας Μαντράκα, καθώς και το νησί Μασίρα.
Σε κίνδυνο ένα πολύτιμο θαλάσσιο καταφύγιο
Το δεξαμενόπλοιο βρίσκεται κοντά στα νησιά αλ Χαλανίγια, σε μια περιοχή ιδιαίτερης οικολογικής αξίας.
Στο προστατευόμενο θαλάσσιο περιβάλλον ζουν, μεταξύ άλλων, οι απειλούμενες μεγάπτερες φάλαινες της Αραβικής Θάλασσας, κορμοράνοι της Σοκότρας, θαλάσσιες χελώνες και πολλά είδη ψαριών και κοραλλιών.
Η έκταση της ρύπανσης αυξήθηκε με ανησυχητική ταχύτητα. Στα τέλη Ιουλίου υπολογιζόταν σε περίπου 45 τετραγωνικά χιλιόμετρα, στις αρχές Αυγούστου έφτασε τα 150 και μέσα σε λίγες ημέρες πολλαπλασιάστηκε.
Οι διαφορετικές εκτιμήσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί αποτυπώνουν διαφορετικές χρονικές στιγμές και μεθόδους δορυφορικής παρατήρησης.
Κυρώσεις, μουσώνες και ένας γερασμένος «σκιώδης στόλος»
Οι εποχικοί μουσώνες δυσκολεύουν την πρόσβαση στο πλοίο και καθυστερούν τις εργασίες διάσωσης.
Παράλληλα, το 25 ετών δεξαμενόπλοιο δεν διαθέτει ασφάλιση από αναγνωρισμένο δυτικό πάροχο, ενώ το περίπλοκο καθεστώς κυρώσεων και η αντιμετώπιση του συμβάντος ως «πράξης πολέμου» δημιουργούν σοβαρά εμπόδια στη χρηματοδότηση της επιχείρησης καθαρισμού.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι δεν αρκούν τα πλωτά φράγματα. Απαιτούνται η άμεση σταθεροποίηση του «Caroline Bezengi» και η μετάγγιση του πετρελαίου που παραμένει στις δεξαμενές του. Όσο περνά ο χρόνος, τα κύματα και οι άνεμοι επιβαρύνουν το ήδη κατεστραμμένο σκαρί.
Εάν το πλοίο διαλυθεί και χαθεί ολόκληρο το φορτίο του, η ποσότητα που θα καταλήξει στη θάλασσα θα μπορούσε, σύμφωνα με ειδικούς, να είναι συγκρίσιμη με εκείνη της καταστροφής του «Exxon Valdez» στην Αλάσκα το 1989.
