«Γράφοντας και μιλώντας στα ρωμαίικα, είναι σαν να ακούω την γλυκιά μου την καλομάνα να μου λέει παραμύθια» έγραφε ο Γεώργιος Μ. Κωνσταντινίδης με άλλη αφορμή, και η αλήθεια είναι ότι την αγάπη του αυτήν για την ποντιακή διάλεκτο την αποδεικνύει με κάθε έργο του.
Αυτήν τη φορά (και δεν είναι η πρώτη), ο αγαπητός Γ.Μ. Κωνσταντινίδης μάς δείχνει την άλλη πλευρά του ταλέντου του, την ποιητική, με στίχους που θρηνούν τα πάθη της αλησμόνητης πατρίδας.
Αυτός είναι ο δικός του γνήσιος και αυθόρμητος τρόπος να αποτίσει φόρο τιμής στα 353.000 αθώα θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων, με αφορμή την 107η επέτειο.
