Δημοσιεύθηκε η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου που καταδίκασε, στα τέλη Φεβρουαρίου, τέσσερις επιχειρηματίες για την υπόθεση των υποκλοπών μέσω του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.
Στις 1.930 σελίδες της καθαρογραμμένης απόφασής του, ο πρόεδρος του δικαστηρίου Νίκος Ασκιανάκης, αιτιολογεί λεπτομερώς όχι μόνο την καταδίκη σε πολυετείς ποινές φυλάκισης των δύο Ελλήνων και του ζεύγους των αλλοδαπών επιχειρηματιών, αλλά και την εντολή του για την διενέργεια νέου κύκλου ερευνών για την υπόθεση του Predator για το αδίκημα της κατασκοπείας.
Η απόφαση πλέον θα διαβιβαστεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών η οποία καλείται να ανοίξει νέες ποινικές έρευνες για πρόσωπα που μέχρι σήμερα δεν είχαν τεθεί υπό δικαστικό έλεγχο.
Ο κ. Ασκιανάκης επικαλούμενος δεδομένα που προέκυψαν κατά την διάρκεια της δίκης των τεσσάρων, αναφέρεται ενδελεχώς στον τρόπο λειτουργίας του κατασκοπευτικού λογισμικού, στην δυνατότητα απομακρυσμένης πρόσβασης σε αρχεία καταγραφής και την έκταση των δεδομένων που μπορούν να αποσπαστούν, στοιχεία που συνδυάζει με τις ιδιότητες των αποδεκτών μολυσμένων μηνυμάτων «που χειρίζονται καίρια χαρτοφυλάκια με κρατικά απόρρητα και μυστικές πληροφορίες» (κατά την έννοια του άρθρου 149 ΠΚ περί κρατικού απορρήτου).
Ο κ. Ασκιανάκης αναφέρεται επίσης στα απόρρητα κρατικά έγγραφα «που ο πρώην Υπουργός και ήδη παριστάμενος προς υποστήριξη της κατηγορίας κ. Χρήστος Σπίρτζης διατηρούσε στην κινητή τηλεφωνική του συσκευή σε ηλεκτρονικά μηνύματα (emails), τα οποία εισφέρθηκαν στα αναγνωστέα έγγραφα και μπορούσαν να υποκλαπούν (τα οποία αφορούσαν διαπραγματεύσεις για την μεταβολή του νομικού καθεστώτος σε σχέση με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), την αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και τηλεγράφημα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι, αναφορικά με την εγκαθίδρυση νέας γραμμής αεροπορικής σύνδεσης Ντουμπάι – Νέα Υόρκη μέσω Αθήνας), καταδεικνύεται ότι ενόψει των εν λόγω νέων στοιχείων πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω και να επανεξετασθεί η τυχόν τέλεση εκ μέρους των κατηγορουμένων και των τυχόν τρίτων συμμετόχων και άλλων αξιόποινων πράξεων και δη της κατασκοπείας του αρ. 148 ΠΚ (τουλάχιστον υπό τη μορφή της απόπειρας)».
Με την απόφαση αναδεικνύεται ο ρόλος συγκεκριμένων προσώπων που ήρθαν στην επιφάνεια από την διαδικασία ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, τα οποία εμπλέκονται στην επιμόλυνση με το λογισμικό του κινητού του κ. Νίκου Ανδρουλάκη και άλλων 24 «στόχων», καθώς και η σύνδεση της προπληρωμένης κάρτας μέσω της οποίας εστάλησαν τα μολυσμένα μηνύματα, με σημείο πλησίον εγκαταστάσεων της ΕΥΠ όπου η επίμαχη κάρτα φορτίστηκε μέσω ΑΤΜ.
Παράλληλα πλην της κατασκοπείας, το σκεπτικό της απόφασης βάζει στο κάδρο ποινικής έρευνας και επτά πρόσωπα «που αποτελούν σημαίνοντα στελέχη των εξεταζόμενων εταιρειών και δεν αποτελούσαν απλά εκτελεστικά όργανα των κατηγορουμένων, αλλά είχαν εξίσου πλήρη εικόνα καθώς και αποφασιστικές αρμοδιότητες επί των επιχειρήσεων».
