Το καλοκαίρι που μας πέρασε αποδείχθηκε δύσκολο για τον Τάκη Βαμβακίδη, καθώς από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκε στην εντατική του νοσοκομείου «Σωτηρία» με πνευμονική εμβολή. Ευτυχώς το πρόβλημα ξεπεράστηκε με την «ασύλληπτη αγάπη του κόσμου», και πλέον ο αγαπημένος Πόντιος ηθοποιός βρίσκεται ξανά πάνω στο θεατρικό σανίδι.
Η επιστροφή του, μάλιστα, είναι διπλή!
Ήδη από τις 4 Ιανουαρίου (και κάθε Κυριακή μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου), ντύνεται τα κουρέλια του αθάνατου Έλληνα Καραγκιόζη και αποτίει φόρο τιμής στον δάσκαλό του, τον μοναδικό Ευγένιο Σπαθάρη – με τον οποίο «συνομιλεί» επί …μπερντέ.
Οι παραστάσεις αυτές δίνονται στο Θέατρο Κολλάτου – έναν χώρο εντελώς διαφορετικό από ό,τι περιμέναμε ξεκινώντας. Κι αυτό γιατί ο χώρος που έχει μετατραπεί σε θεατρική αίθουσα δεν είναι παρά ένα δωμάτιο στο σπίτι όπου ζούσε ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος, που έφυγε από τη ζωή πριν από έναν χρόνο.
Ένα σπίτι γεμάτο βιβλία και αντικείμενα, το καθένα από τα οποία κουβαλάει μια ιστορία από την πλούσια ζωή του πρώην ιδιοκτήτη του.
Στο δωμάτιο-θέατρο ο Τάκης Βαμβακίδης –μόνος του πίσω από μια μαύρη κουρτίνα– μεταμορφώνεται στον ήρωά του και περνά τα τελευταία λεπτά αυτοσυγκεντρωνόμενος, θα λέγαμε, μέχρι να χτυπήσει το τρίτο κουδούνι.
Και τότε ξεχύνεται, Καραγκιόζης κανονικός, φορτσάτος, με τα χιλιομπαλωμένα ρούχα και τα λιωμένα παπούτσια. Κι αφού μιλήσει στο κοινό (πιο πολλοί οι μεγάλοι παρά τα παιδια) για την ιστορία του θεάτρου σκιών –το οποίο υπηρετεί πολλά χρόνια–, στέλνει ένα μήνυμα στον άλλο μεγάλο απόντα, τον Διονύση Σαββόπουλο. «Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει» τραγουδά ο Τάκης Βαμβακίδης, με τις χαρακτηριστικές κινήσεις του χεριού του Καραγκιόζη, και παίρνει τη θέση του πίσω από το πανί.
Κυρίες, κύριοι και αγαπητά μας παιδιά, η παράστασις αρχίζει!
Τη συνέχεια θα την απολαύσετε αν πάτε στην οδό Λουκιανού 8, στο Κολωνάκι, κάποια Κυριακή έως το τέλος Φεβρουαρίου, αλλά μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τη σχέση του ηθοποιού με τον αθάνατο ήρωα στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει παλαιότερα στο pontosnews.gr.
Εκτός βέβαια κι αν προτιμάτε να απολαύσετε τον Βαμβακίδη στη θεατρική μεταφορά του αριστουργήματος του Κώστα Διαμαντίδη Το ροδάφ’νον, σε σκηνοθεσία του επίσης Πόντιου (εκ Πτολεμαΐδας) Θέμη Μουμουλίδη.
Εδώ ο θεατής θα χορτάσει την ποντιακή διάλεκτο, και ειδικότερα το ιδίωμα της Ματσούκας, ενώ για τους …αμύητους θα υπάρχουν και υπέρτιτλοι στη νεοελληνική.
Στο επίκεντρο του μυθιστορήματος και της παράστασης βρίσκεται η ιστορία της Παρθένας, μιας γυναίκας που ξεριζώνεται από την Τραπεζούντα για να βρεθεί στη δυτική Μακεδονία κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Πρόκειται για έναν ύμνο στον ποντιακό ελληνισμό και τη δύναμη της ανθρώπινης επιβίωσης· ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, από τον Πόντο στη διασπορά και από το διωγμό και τη Γενοκτονία μέχρι το σήμερα.
Μέσα από το γέλιο και το δάκρυ, τις μνήμες της χαμένης πατρίδας και το ακριβό της μυστικό, η Παρθένα παλεύει να ριζώσει στη νέα γη, έχοντας ένα μεγάλο όνειρο: να φυτέψει στην αυλή της ένα «ροδάφ’νον» (ροδοδάφνη) από τα χώματα του τόπου της.
Έχοντας την εγγύηση των τριών δυνατών ονομάτων (Διαμαντίδης, Βαμβακίδης, Μουμουλίδης), ανυπομονούμε να δούμε το έργο που θα παιχτεί από τις 6 Φεβρουαρίου μέχρι τις 8 Μαρτίου στο «Από μηχανής» Θέατρο (Ακαδήμου 13, Αθήνα), και να καταγράψουμε τις εντυπώσεις μας.
