Ο μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό–Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, υπογραμμίζει ότι η Α’ Οικουμενική Σύνοδος της Νίκαιας – της οποίας φέτος συμπληρώνονται 1.700 χρόνια – αποτελεί μια ζωντανή υπενθύμιση ότι η Εκκλησία θεωρεί τη διαίρεση αφύσικη και ξένη προς την αλήθεια της. Η συζήτηση πραγματοποιείται εν όψει της επίσκεψης του Πάπα Λέοντος ΙΔ’ στην Κωνσταντινούπολη και της συνάντησής του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Επίσης, τονίζει ότι η Σύνοδος δεν είναι ένα ιστορικό μνημείο χωρίς παλμό, αλλά ένα θεμέλιο που εξακολουθεί να καθοδηγεί την Εκκλησία μέσα σε έναν κόσμο που ακροβατεί ανάμεσα στον φανατισμό και την εκκοσμίκευση. Η αναδρομή στη Νίκαια, σημειώνει, μας προκαλεί να σκεφτούμε αν η θεολογία μας παραμένει ζωντανή εμπειρία ή αν έχει μετατραπεί σε άκαμπτο σύστημα βεβαιοτήτων.
Η συνάντηση Πατριάρχη – Πάπα
Για τη συνάντηση στη Νίκαια, ο Μητροπολίτης επισημαίνει ότι δεν πρόκειται για μια κοινότυπη εκδήλωση, αλλά για μια κίνηση βαθιάς θεολογικής σημασίας. Στέλνει, όπως λέει, ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Σε μια εποχή που οι άνθρωποι χτίζουν τείχη, οι ποιμένες οφείλουν να γκρεμίζουν τις βεβαιότητες που μας κρατούν χωρισμένους, αναζητώντας εκείνη την ενότητα που είναι “σύνδεσμος της τελειότητος” (Κολ. 3, 14). Το ζητούμενο, πιστεύω, είναι η κοινή υποταγή στην αλήθεια που ελευθερώνει».
Ο μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ υπογραμμίζει ότι ο διάλογος αυτός ωριμάζει αργά αλλά σταθερά, μέσα σε κλίμα αλληλοσεβασμού και χωρίς χρονικές πιέσεις. Η κοινή παρουσία Πατριάρχη και Πάπα, εξηγεί, ξεπερνά την τυπικότητα και φανερώνει ότι η πίστη είναι κίνηση προς τον άλλον και όχι περιχαράκωση.
Για τους πολέμους και τη βία της εποχής
Αναφερόμενος στις σύγχρονες συγκρούσεις – από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ουκρανία – ο μητροπολίτης Εμμανουήλ περιγράφει έναν κόσμο που βυθίζεται στη βία και στην εξουθένωση της ανθρώπινης ζωής. Ωστόσο, σημειώνει ότι οι δύο θρησκευτικοί ηγέτες δεν παρεμβαίνουν ως κοσμικοί παράγοντες, αλλά ως μάρτυρες της ειρήνης, προσφέροντας έναν λόγο που αντιστέκεται στην αλαζονεία της ισχύος.
Όπως υπογραμμίζει, μόνο εάν εγκαταλειφθεί ο εθνοφυλετισμός και η υπεροψία της ισχύος μπορεί να υπάρξει αληθινή προοπτική συμφιλίωσης. Η ταπείνωση θεωρείται, για τον μητροπολίτη, το κατεξοχήν μονοπάτι προς την υπέρβαση των συγκρούσεων. Η μαρτυρία των δύο Προκαθημένων υπενθυμίζει, όπως λέει, ότι ο Θεός δεν περιορίζεται από σύνορα και εθνικά σύμβολα και ότι η μόνη νίκη που έχει αξία είναι εκείνη απέναντι στον θάνατο.
