Κεφαλοχώρι πάνω στον ποταμό Γιαγλίντερε ήταν και παραμένει η Κεπέκλησα που υπαγόταν στο καϊμακαμλίκι της Τρίπολης του Πόντου. Μέχρι τον ξεριζωμό, στην Κεπέκλησα υπήρχαν 180 σπίτια, μια εκκλησία κι ένα σχολείο ενώ οι Ρωμιοί ήταν περίπου 900 άτομα. Μέχρι σήμερα σώζεται η εκκλησία Γκεμπέ Κιλισεσί (Gebe Kilisesi), δηλαδή «η εκκλησία των εγκύων».
Στην Κεπέκλησα υπάγονταν συνολικά δέκα ελληνικά χωριά, οι κάτοικοι των οποίων μετά την Ανταλλαγή εγκαταστάθηκαν μεταξύ άλλων στην Κοζάνη, τη Θεσσαλονίκη και την Αιτωλοακαρνανία (Μπαμπαλιό).
Χαρακτηριστικά της περιοχής παραμένουν τα 12 τοξωτά πέτρινα γεφύρια και οι νερόμυλοι. Ο παραπόταμος της Κεπέκλησας ενώνεται με τον Γιαγλίντερε κοντά στη γέφυρα του χωριού Λεμπλετίνο που απέχει περίπου μία ώρα με τα πόδια.
Ελληνικά χωριά της Κεπέκλησας
Τσαγλαγιάν
Μεγάλο ελληνικό χωριό της Κερασούντας, με περίπου 1.000 κατοίκους που συντηρούσαν την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1835) και δημοτικό σχολείο. Το χωριό βρίσκεται στο δρόμο Έσπια-Γιαγλίντερε-Τσαγράκ και το περιβάλλουν λεφτοκαριές, καστανιές, λεύκες και βελανιδιές.
Έρκιοϊ
Στο χωριό Έρκιοϊ (Erkoy), που δεν κατέστη δυνατόν να ταυτιστεί με το παλιό όνομα που χρησιμοποιούσαν γι’ αυτό οι Έλληνες κάτοικοί του, σώζεται το κτήριο της εκκλησίας, το οποίο στις μέρες μας χρησιμοποιείται ως σχολείο.
Κόζμπικι
Χωριό με περίπου 400 Έλληνες που κατοικούσαν στις συνοικίες Πελεγάντων, Λευτεράντων, Αρχιτεκτονάντων, Τοσουνάντων, Πιστοφάντων, Αγίου Χαραλάμπους, Χαραλαμπάντων, Ζαπουνάντων και Σαπανάντων. Το χωριό είχε αστική σχολή και εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους. Από τους 400 περίπου κατοίκους του, μετά την εξορία το Νοέμβριο του 1916 στη Σεβάστεια, Νεοκαισάρεια, Τοκάτη, επέζησαν μόνον 30 άτομα, ενώ οι υπόλοιποι πέθαναν από τις κακουχίες.
Παλχάν
Ήταν χτισμένο 5 χλμ ανατολικά του ρου του ποταμού Γιαγλίντερε και είχε 500 Έλληνες κατοίκους, την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και σχολείο.
Λεμπλετίνο ή Εμλετίνο
Μικρό χωριό που υπαγόταν στο γειτονικό Παλχάν, με περίπου 50 Έλληνες κατοίκους που συντηρούσαν την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη.
