Σημαντικό θέρετρο στο όρος Αργαίος, το Ζιντζίντερε ή Φλαβιανά ήταν ο τόπος όπου ιδρύθηκαν εξαιρετικά εκπαιδευτήρια και μια ξακουστή ιερατική σχολή. Στις αρχές του 20ού αιώνα σ’ αυτήν την κωμόπολη της επαρχίας Καισάρειας της Καππαδοκίας, χιλιάδες Έλληνες ευημερούσαν.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην Εγκυκλοπαίδεια του ποντιακού ελληνισμού, «κατοικούσαν εκεί 3.500 Έλληνες και 500 Τούρκοι και είχε περίφημα εκπαιδευτήρια, διδασκαλείο και ιερατική σχολή, όπου σπούδαζαν νέοι και νέες από τον Πόντο».
Τα εκπαιδευτήρια του Ζιντζίντερε περιλαμβάνονταν μέσα στα πέντε σημαντικότερα του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και της Θράκης (Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη, Ακαδημία Κυδωνιών στο Αϊβαλί, Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης, Φροντιστήριο Τραπεζούντας).
Η Ιερατική Σχολή λειτουργούσε από το 1883 στον περίβολο του μοναστηριού του Τίμιου Προδρόμου, όπου ήταν το Μητροπολιτικό Μέγαρο Καισάρειας.
Το Διδασκαλείο Θηλέων, το παρθεναγωγείο και το νηπιαγωγείο στεγάζονταν σε ένα τριώροφο, νεόκτιστο το 1917, κτήριο που έχτισε με δαπάνη του ο Καισαριώτης Συμεών Σινόσογλου με συνδρομή και άλλων. Το 1917 λειτουργούσε και Αμερικανικό Κολέγιο.
Στο διδασκαλείο εισάγονταν μόνο σαράντα αριστούχες μαθήτριες από διάφορες περιοχές του ελληνισμού της Ανατολής, που αναλάμβαναν την υποχρέωση, ύστερα από την αποφοίτησή τους να υπηρετήσουν για μια τριετία ως δασκάλες στις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Αναφέρεται ως καθηγητής του Διδασκαλείου και ο Ωρολογάς από την Τραπεζούντα.
