Κλαυδία Παπαδοπούλου, η Πόντια από τον Ασπρόπυργο στη Eurovision: Προέρχομαι από μια οικογένεια λαϊκή, απλή, «του μεροκάματου»

Τα μάτια στην… Κλαυδία Παπαδοπούλου, ενόψει του τελικού της Eurovision που φέτος θα φιλοξενηθεί στη Βασιλεία της Ελβετίας. Η «Αστερομάτα» έχει ήδη κάνει αίσθηση στους φαν του διαγωνισμού, ενώ η Τουρκία επιχείρησε να δώσει και πολιτικό τόνο στην ελληνική συμμετοχή, ουσιαστικά «κατηγορώντας» την ερμηνεύτρια επειδή δηλώνει περήφανη για την ποντιακή της καταγωγή, και υποστηρίζοντας (φανερά ενοχλημένη) ότι θα διαμαρτυρηθεί στην EBU εάν το τραγούδι αναφέρεται στην «υποτιθέμενη Γενοκτονία των Ποντίων».

Σε αποκλειστική της συνέντευξη στην Κατερίνα Καινούργιου, η Κλαυδία μίλησε μεταξύ άλλων για τα παιδικά της χρόνια και της δυσκολίες, και για την ποντιακή καταγωγή της οικογένειάς της, η οποία ήρθε στην Ελλάδα από τη Σοβιετική Ένωση το 1991.

«Γεννήθηκα εδώ, μεγάλωσα στον Ασπρόπυργο. Οι δικοί μου δυσκολεύτηκαν πάρα πολύ να χτίσουν ξανά τη ζωή τους εδώ. Δούλεψαν πάρα πολύ σκληρά. Στην αρχή έμεναν με την προγιαγιά μου σε ένα σπιτάκι, πολλές οικογένειες μαζί, όλοι με παιδιά. Με τα χέρια τους έχτισαν τα σπίτια τους» περιέγραψε.

Προέρχομαι από μια οικογένεια λαϊκή, απλή, «του μεροκάματου», είπε, και εξήγησε ότι απ’ όσο θυμάται τον εαυτό της ήθελε να ασχοληθεί με το τραγούδι.

«Η μητέρα μου ήταν αυτή που μου τραγουδούσε από μικρή και παρατηρούσε ότι τα αποστήθιζα. Μου έλεγε ρωσικά προπολεμικά, ελληνικά. Τα ρωσικά τα καταλαβαίνω πολύ καλά. Χρειάζομαι εξάσκηση στο λόγο, αλλά διαβάζω και γράφω», ανέφερε.

Η Κλαυδία Παπαδοπούλου ρωτήθηκε και για το μεγάλο συλλαλητήριο για τα Τέμπη, καθώς πολλά βίντεο «ντύθηκαν» με το τραγούδι της. «Η Αστερομάτα θα μπορούσε να είναι ένα από τα κορίτσια που χάθηκαν στα Τέμπη και να μιλάει στη μάνα της – “γλυκιά μου μάνα μην μου κλαις, μαύρα και αν σου φορούνε”. Αυτό είναι και το κόνσεπτ του τραγουδιού, ο καθένας να μπορεί να το ερμηνεύσει ανάλογα με τα βιώματά του» εξήγησε.

Στη συνέχεια είπε ότι Αστερομάτα μάλλον είναι και η ίδια που μιλά στη δική της μητέρα, τονίζοντας ότι το τραγούδι είναι ένας διάλογος, και ότι όταν το ερμηνεύει αυτό είναι το δικό της συναίσθημα.