Στη μονάδα ειδικών λοιμώξεων παίδων του «Ιπποκρατείου» Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης νοσηλεύεται ένα αγοράκι 2,5 ετών, το οποίο διεκομίσθη από τα Γιαννιτσά τη Δευτέρα με μηνιγγιτιδοκοκκική βακτηριαιμία.
Tο περιστατικό έχει ήδη γνωστοποιηθεί στον ΕΟΔΥ, την ώρα που οι υγειονομικές αρχές βρίσκονται σε συναγερμό στην Πάτρα μετά τον θάνατο ενός 20χρονου φοιτητή από μηνιγγίτιδα.
Το παιδί παρακολουθείται στενά από ομάδα εξειδικευμένων παιδολοιμωξιολόγων λαμβάνoντας την κατάλληλη αντιμικροβιακή αγωγή, στην οποία φαίνεται να ανταποκρίνεται, καθώς παρουσιάζει ελαφρά βελτίωση.
Το παιδί μεταφέρθηκε από τα Γιαννιτσά σε σταθερή κατάσταση και δεν κρίθηκε αναγκαία η διασωλήνωσή του.
Μέχρι στιγμής, δεν έχουν εντοπιστεί άλλες σχετικές περιπτώσεις στην πόλη και το περιστατικό εκτιμάται ως μεμονωμένο.
Οι υγειονομικές αρχές συνεχίζουν να παρακολουθούν την κατάσταση, ενώ η νοσηλεία του παιδιού συνεχίζεται υπό προσεκτική ιατρική επίβλεψη.
Τι είναι ο μηνιγγιτιδόκοκκος
Η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκληθεί από πολλά διαφορετικά παθογόνα, συμπεριλαμβανομένων βακτηρίων, μυκήτων ή ιών, αλλά το υψηλότερο παγκόσμιο φορτίο παρατηρείται με βακτήρια. Ο μηνιγγιτιδόκοκκος – υπάρχουν 12 οροομάδες του μηνιγγιτιδοκόκκου- είναι η κύρια αιτία βακτηριακής μηνιγγίτιδας και σηψαιμίας, με περίπου 1,2 εκατομμύρια περιπτώσεις λοίμωξης και 135.000 θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο. Επειδή ο θάνατος μπορεί να ακολουθήσει γρήγορα τη μόλυνση, τα περιστατικά θεωρούνται ιατρική έκτακτη ανάγκη.
O μηνιγγιτιδόκοκκος είναι υπεύθυνος για δύο σοβαρές ασθένειες: εγκεφαλονωτιαία μηνιγγίτιδα και / ή σηψαιμία.
Ο μηνιγγιτιδόκοκκος είναι ένας κοινός σαπροφυτικός άποικος του ανθρώπινου ρινοφάρυγγα (υγιείς μικροβιοφορείς) και ως εκ τούτου μεταδίδεται από άτομο σε άτομο με άμεση επαφή.
Η μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα και σηψαιμία είναι μία νόσος που μπορεί να προσβάλει κάθε ηλικιακή ομάδα. Tα περισσότερα κρούσματα συμβαίνουν σε βρέφη και μικρά παιδιά κάτω των τεσσάρων ετών, αλλά μεγάλος αριθμός κρουσμάτων (περίπου 1 στα 3) αφορά εφήβους και νεαρούς ενήλικες, ηλικίας 10-24 ετών. Η συχνότητα εμφάνισης της μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου είναι χαμηλή, αλλά λόγω του υψηλού ποσοστού θνησιμότητας, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι κρίσιμες.
Μπορεί να προκαλέσει θάνατο μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Περίπου 5-10% των περιστατικών μπορεί να καταλήξουν στο θάνατο, ενώ στο 15-25% μπορεί να προκαλέσει μόνιμη εγκεφαλική βλάβη, κώφωση, νεφρική ανεπάρκεια ή ακρωτηριασμό άκρων.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα μοιάζουν αρκετά με αυτά της γρίπης, με αποτέλεσμα συχνά να είναι δύσκολο για τον γιατρό να κάνει την ορθή διάγνωση, ειδικά στα πρώιμα στάδια της νόσου.
Τα πιο συχνά συμπτώματα της νόσου είναι:
- υψηλός πυρετός
- πονοκέφαλος
- δυσκολία στην κάμψη του αυχένα
Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι:
- ναυτία
- έμετοι
- έντρομο βλέμμα
- φωτοφοβία
- υπνηλία ή έντονη ανησυχία και ευερεθιστότητα
- εξάνθημα
Τα παραπάνω συμπτώματα συνήθως παρατηρούνται σε άτομα ηλικίας άνω των δύο ετών. Στα βρέφη και στα νεογνά η συμπτωματολογία είναι πιο ασαφής και μπορεί να εμφανίζεται ως έντονη ανησυχία, νωθρότητα, εμετούς, άρνηση λήψης τροφής, κλάμα υψηλής συχνότητας, υποτονία.
Ο εμβολιασμός
Ο καλύτερος τρόπος να προληφθεί η μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα είναι ο εμβολιασμός. Μέχρι πρότινος το εμβόλιο για τη μηνιγγίτιδα Β που είναι και αυτή που ανευρίσκεται στα περισσότερα περιστατικά μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου δεν καλυπτόταν στη χώρα μας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα περισσότερα παιδιά να είναι ανεμβολίαστα, καθώς η κάθε δόση του εμβολίου κοστίζει 100 ευρώ και απαιτούνται τρεις δόσεις.
Τα επιδημιολογικά δεδομένα που δείχνουν ότι η μεγαλύτερη επίπτωση διεισδυτικής μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου είναι σε βρέφη σε συνδυασμό με την επαναφορά των κρουσμάτων σε προπανδημικά επίπεδα – ακόμη χαμηλά βέβαια – ήταν ανάμεσα στους λόγους που οδήγησαν πριν πέντε μήνες την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών να εντάξει το εμβόλιο κατά της μηνιγγίτιδας Β στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών για βρέφη κάτω του ενός έτους.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, ο εμβολιασμός πρέπει να διενεργείται με έναρξη από την ηλικία των δυο μηνών και χορήγηση 3 δόσεων με σχήμα 2+1 στις ηλικίες 2, 4 και 12 μηνών αντίστοιχα. Επισημαίνεται, ότι η έγκαιρη έναρξη έχει μεγάλη σημασία διότι η μέγιστη επίπτωση της νόσου στην Ελλάδα καταγράφεται στη βρεφική ηλικία και μάλιστα κατά τους πρώτους έξι μήνες της ζωής.
Με πληροφορίες από Voria.gr/Λευτέρης Ζαβλιάρης
