Ένα έθιμο που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες από την Καισάρεια της Καππαδοκίας, και συγκεκριμένα από το Τσουχούρ, αναβιώνει την παραμονή των Φώτων στο Καππαδοκικό Καρδίτσας, και μάλιστα για καλό σκοπό.
Έτσι, το βράδυ της Κυριακής στην πλατεία του χωριού θα έχουν ήδη συγκεντρωθεί ξύλα και θα έχουν τοποθετηθεί σε σχήμα κώνου. Σταυρωτά, στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, μπαίνουν προσανάμματα. Θα ακολουθήσει πλειοδοτικός διαγωνισμός και όποιος ή όποια προσφέρει το μεγαλύτερο ποσό θα έχει την τιμή να βάλει φωτιά.
Πρόκειται για το πανάρχαιο έθιμο της Σάγιας, το οποίο αναβιώνει από τον Μορφωτικό Σύλλογο Καππαδοκικού «Η Προσφυγιά» και την τοπική κοινότητα. Μόλις η φωτιά ανάψει ξεκινάει και το γλέντι. Κάθε χρόνο το ποσό του πλειοδότη διατίθεται για έναν κοινωφελή σκοπό.
Στην Καππαδοκία η αναβίωση γινόταν είτε παραμονή είτε ανήμερα των Φώτων, και οι φωτιές έμπαιναν και σε σταυροδρόμια, για να φύγουν οι καλικάντζαροι και τα άλλα ενοχλητικά δαιμόνια, αλλά και για την ευημερία και την καλοχρονία. Ο χορός ήταν με απλούς βηματισμούς, και ταυτόχρονα οι συμμετέχοντες και οι συμμετέχουσες έψελναν το απολυτίκιο των Θεοφανίων.
Επίσης, πίστευαν ότι όποιος άναβε τη φωτιά ήταν τυχερός και ευλογημένος, και ότι όπου κατευθυνόταν ο καπνός τα χωράφια θα είχαν μεγαλύτερη παραγωγή.
