Μια ιστορία διεκδίκησης και μαχητικότητας σε πολλά επίπεδα κρύβει το όνομα του Ιωάννη Α. Χίντζογλου, ο οποίος γεννήθηκε στην Αμισό το 1891 και πέθανε στην Αθήνα το 1987 – όχι και άσχημο το να φτάσει σχεδόν τον έναν αιώνα ζωής ένας μπαρουτοκαπνισμένος Πόντιος πρόσφυγας.
Πολλά ξεχωρίζουν από το «βιογραφικό» του, ωστόσο χρειάζεται ιδιαίτερη μνεία η Αδελφότης Αγωνιστών του Πόντου, στην οποία υπήρξε πρόεδρος. Το σωματείο αυτό διεκδίκησε συντάξεις για τους αγωνιστές του ποντιακού αντάρτικου, τις χήρες και τα ορφανά τους.
Διασώζονται σχετικές βεβαιώσεις προσφυγικών σωματείων απ’ όλη την Ελλάδα με τις οποίες πιστοποιούνται ότι οι αιτούντες όντως δικαιούνται συντάξεις· οι αιτήσεις, με ημερομηνίες από το 1926 έως το 1932 συνοδεύονται από φωτογραφίες.
Το παρακάτω έγγραφο εκδόθηκε στις 21 Ιουνίου 1931 για τον 29χρονο τότε Σταύρο Νικολαΐδη, τη γυναίκα του Αγγελική και τα παιδιά τους, από το Σύλλογο Προσφύγων Κρεμμυδαρούς και Περιφέρειας – η Κρεμμυδαρού είναι η σημερινή Δραπετσώνα:
Και ο ίδιος ο Ιωάννης Α. Χίντζογλου υπήρξε αντάρτης, οργανωτής σωμάτων το 1919. Μετά την καταστολή τους και την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου, ήλθε στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και ενός άλλου προσφυγικού σωματείου, του Οικοδομικού Συνεταιρισμού «Νέος Πόντος» (1925), και διετέλεσε πρόεδρος την περίοδο 1931-1934.
Στο αρχείο του ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ υπάρχουν αλληλογραφία, αιτήσεις και τοπογραφικά για την περιοχή των Αμπελοκήπων στην Αθήνα (1925-1966, κυρίως 1925-1934), αλλά και βιβλία πρωτοκόλλων και πρακτικών Διοικητικών Συμβουλίων, αιτήσεις εγγραφής μελών, συμβολαιογραφικά έγγραφα αγοραπωλησιών και δικαστικά έγγραφα, καθώς και προκηρύξεις.
Ο Ιωάννης Α. Χίντζογλου το 1934 και το 1935 συνεργάστηκε με τον Θεόδωρο Πάγκαλο και ήταν υποψήφιος βουλευτής του κόμματός του. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο.
Την περίοδο 1939-1949 διετέλεσε αρχηγός του κατασκοπευτικού δικτύου της αγγλικής υπηρεσίας πληροφοριών υπό τα στοιχεία OM Co (Oriental Motoring Co), με το βαθμό του συνταγματάρχη και με το ψευδώνυμο «Συνταγματάρχης Χατζής».
