Μια αργοπορημένη ματιά στο GPS, μια λάθος στροφή και κάπως έτσι βρεθήκαμε να βάζουμε βενζίνη στο 4ο χλμ Τριπόλεως-Σπάρτης. Μόνο που το λάθος και η τύχη δεν μας οδήγησαν σ’ ένα τυχαίο βενζινάδικο αλλά σ’ έναν χώρο υπαίθριο παλαιοπωλείο όπου το παλιό συναντάει το πολύ παλιό, αυτό που αν και όλοι το έχουν ξεχάσει το κοιτούν με δέος όταν το ξανασυναντούν γιατί κάτι τους θυμίζει.
Δίπλα στις αντλίες βενζίνης, πάνω σε αυτοσχέδιους πάγκους αλλά και κάτω στο χώμα ήταν αραδιασμένα εκατοντάδες μικρά, μεσαία και μεγάλα αντικείμενα.
Συνηθισμένα, κατά κύριο λόγο, πράγματα που κάποιοι είχαμε στα σπίτια μας ή τα θυμόμαστε από το σπιτικό της γιαγιάς και του παππού αλλά και των θείων στο χωριό. Από κείνα που πολλοί πετάξαμε γιατί μας έπιαναν χώρο ή γιατί τα αντικαταστήσαμε με πιο σύγχρονες εκδοχές τους.
Γυάλινα και ξύλινα φωτιστικά, παλιά ποτήρια, μαχαιροπίρουνα, μπολ από διάφορα υλικά και σε πολλά μεγέθη, μεταλλικά εργαλεία που σε κάποιους υπήρξαν χρήσιμα αλλά στους υπόλοιπους είναι άγνωστα, φωτογραφίες του προηγούμενου αιώνα, βάζα, αμφορείς, παιδικές κούνιες και ξύλινα παιχνίδια.
Αντικείμενα που ήρθαν από τη Σμύρνη Μικράς Ασίας ή τον ευρύτερο ελλαδικό χώρο αποτελούν έναν ολόκληρο αλλά ετερόκλητο κόσμο αυτού του υπαίθριου παλαιοπωλείου που είναι γνωστό ως το Μοναστηράκι της Τριπολιτσάς.
Το παλαιοπωλείο ανήκει στην οικογένεια Βρούβα που επί 10ετίες συλλέγει με αγάπη, υπομονή και επιμονή αντικείμενα άλλων εποχών τα οποία οι κάτοχοί τους ξέχασαν, πέταξαν ή πούλησαν όταν δεν τα χρειάζονταν πια.
Εκτεθειμένα στη βροχή, το χιόνι, τη ζέστη και το κρύο τα αντικείμενα αυτά περιμένουν υπομονετικά να αγοραστούν –συχνά όχι φθηνά– για να αρχίσουν μια νέα ζωή, σ’ έναν άλλο χώρο όπου πλέον θα κατέχουν τη θέση αντίκας.
Φτιαγμένα από πέτρα, μάρμαρο, ξύλο, πηλό, σίδηρο ή χαλκό τα παλαιά αντικείμενα, χρηστικά ή διακοσμητικά, σε ταξιδεύουν στο χρόνο και σε υποχρεώνουν να θυμηθείς πού τα έχεις συναντήσει. Γιατί κάπου οι δρόμοι σας θα έχουν συναντηθεί.
Ελάτε παρέα να δείτε αυτό που είδαμε:
Κείμενο, φωτογραφίες: Πόπη Παπαγεωργίου
