Με τον βενιαμίν της κυβέρνησής του, τον μέχρι σήμερα υπουργό Εθνικής Παιδείας Γκαμπριέλ Ατάλ, θα πορευτεί η Γαλλία τα επόμενο διάστημα στη θέση του πρωθυπουργού. Ο 34χρονος πολιτικός είναι πλέον ο νεότερος σε ηλικία πρωθυπουργός που αποκτά η Γαλλία επί 5ης Δημοκρατίας. Ο προηγούμενος ήταν ο Λοράν Φαμπιούς που έγινε πρωθυπουργός επί προεδρίας Φρανσουά Μιτεράν σε ηλικία 37 ετών, το 1984.
Η κυβερνητική παράταξη υποδέχθηκε θετικά τον διάδοχο της Ελιζαμπέτ Μπορν και δημοφιλή προσωπικότητα στο στρατόπεδο του Εμανουέλ Μακρόν ενώ η αντιπολίτευση αρνητικά.
Ο αριστερός πολιτικός Ζαν-Λυκ Μελανσόν δήλωσε ότι ο Ατάλ ξαναβρήκε τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου και ότι η θέση του πρωθυπουργού καταργήθηκε, ενώ ο ακροδεξιός πολιτικός Eρίκ Ζεμούρ δήλωσε ότι ένας μακρόνιστής αντικαθιστά μία μακρονίστρια.
«Άψογος», «καλός μαθητής», «η καλύτερη ενσάρκωση του μακρονικού DNA»: το φαινόμενο Ατάλ, του πολιτικού ο οποίος ήταν ήδη ο βενιαμίν της κυβέρνησης το 2017 και στη συνέχεια ο πιο νέος υπουργός Εθνικής Παιδείας, επιβλήθηκε τελικά για να διαδεχθεί την Ελιζαμπέτ Μπορν στο πρωθυπουργικό μέγαρο Ματινιόν προς γενική έκπληξη.
Η πιο δημοφιλής προσωπικότητα της κυβέρνησης και της προεδρικής πλειοψηφίας, σύμφωνα με έναν στους δύο Γάλλους, ο Γκαμπριέλ Ατάλ είναι επίσης ο πρώτος αρχηγός της γαλλικής κυβέρνησης που δηλώνει ανοιχτά γκέι.
Ο διορισμός του πραγματοποιείται ενώ η δεύτερη προεδρική πενταετία του Μακρόν αντιμετωπίζει δυσκολίες: χωρίς πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, αντιμέτωπος με την άνοδο της άκρας δεξιάς, ο Γάλλος πρόεδρος δυσκολεύεται να δώσει πνοή στη δεύτερη θητεία του. Η υιοθέτηση με μεγάλες δυσκολίες της πολύ επίμαχης μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, και πιο πρόσφατα ενός νόμου για την μετανάστευση ο οποίος υποστηρίχθηκε από την άκρα δεξιά και δίχασε την προεδρική πλειοψηφία, άφησαν τα ίχνη τους.
Προερχόμενος από την κίνηση των νέων υποστηρικτών του Ντομινίκ Στρος-Καν, πρώην ηγετικού στελέχους της Αριστεράς που περιέπεσε σε δυσμένεια αφού συνελήφθη για σεξουαλική επίθεση στη Νέα Υόρκη, ο Γκαμπριέλ Ατάλ ήταν από τους πρώτους σοσιαλιστές που ακολούθησαν τον Εμανουέλ Μακρόν κατά τη δημιουργία, το 2016, του κόμματός του Εμπρός! (En Marche!) που αποτέλεσε το εφαλτήριό του για το προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων.
