Ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 20ού αιώνα και ουσιαστικά αναπαριστά μια αληθινή ιστορία, αναβιώνει σχεδόν σε όλα τα καραγκουνοχώρια της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, κατά τη διάρκεια της Αποκριάς.
Το «κλέψιμο της αρκούδας», σύμφωνα με την ερευνήτρια τοπικής ιστορίας και λαογραφίας του Κέντρου Ιστορικής και Λαογραφικής Έρευνας «Ο Απόλλων» Καρδίτσας Βασιλική Κοζιού, αναβιώνει την Καθαρά Δευτέρα, στο Μεσδάνι ή Αγναντερό, όπως ονομάζεται σήμερα.
Κουδουνάδες, άνδρες ντυμένοι με προβιές και ζωσμένοι με μεγάλα κουδούνια χοροπηδούν για να κάνουν φασαρία. Είναι οργανωμένοι σε ομάδες, πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι για κεράσματα και πειράζουν τους διερχόμενους.
Το έθιμο και πώς προέκυψε
Η άγρια εμφάνιση και η επιθετικότητα των μεταμφιεσμένων προκαλεί την εντύπωση και τον φόβο των μη μεταμφιεσμένων. Πρόκειται για ένα καθαρά Διονυσιακό έθιμο με καταβολές, οι οποίες χάνονται στα βάθη των αιώνων.
Το έθιμο στο Αγναντερό αναβιώνει με τρόπο παραδοσιακό, πρωτόγονο, αναλλοίωτο και ανεπηρέαστο από το μοντέρνο ξενόφερτο καρναβάλι με τα σύγχρονα κουστούμια και τις παρελάσεις των αρμάτων, όπως αναφέρεται από τη δημοτική Αρχή του δήμου Μουζακίου, όπου ανήκει διοικητικά το δημοτικό διαμέρισμα.
Οι κουδωνοφόροι χωρικοί αναβιώνουν και τον καραγκούνικο γάμο με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.
Το έθιμο γεννήθηκε όταν κάτοικοι του Αγναντερού έκλεψαν μια εκπαιδευμένη αρκούδα με την οποία κάποιοι τσιγγάνοι έκαναν «ιατρικά θαύματα»: «Θεραπεύονταν» οι γηραιότεροι που έπασχαν από αρθριτικά, αν τους πάταγε στην πλάτη η αρκούδα!
