Άρχισε η Σαρακοστή, και κατά την ποντιακή παράδοση θα πρέπει όλοι να προμηθευτούμε από ένα (τουλάχιστον) τσαρούχι, αλλιώς θα μπει στο σπίτι η χαντζού!
Σύμφωνα με τον Άνθιμο Παπαδόπουλο και το Ιστορικόν λεξικόν της ποντικής διαλέκτου, η χαντζού είναι δαιμόνιο με τη μορφή λύκου ή σκύλου, το οποίο κατά τη Μεγάλη Σαρακοστή (συνήθως μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου) επισκέπτεται σπίτια για να προξενήσει κακό.
Για να μην συμβεί αυτό, οι ένοικοι αφήνουν έξω από την πόρτα ένα πράγμα άχρηστο –συνήθως ένα τσαρούχι–, ώστε να το πάρει η χαντζού και να μην κάνει κακό. Η λέξη κατά τον Α.Π. προκύπτει από το ρήμα χαντζεύω, που σημαίνει «μηχανεύομαι πονηρά τεχνάσματα εναντίον κάποιου, χωρίς να αποκαλύπτομαι».
Όταν η χαντζού έχει μορφή λύκου, μιλάμε για λυκοχαντζού – εξού και τα λυκοχάντζε. Και για να πάρετε μια όμορφη εικόνα της ποντιακής διαλέκτου, διαβάστε το κείμενο της Αϊσέ Τουρσούν «Τα λυκοχάντζε και ο καρακόντζιλο», γραμμένο στο οφίτικο ιδίωμα.
