Χαρά και κέφι, χορός και τραγούδι. Ο ετήσιος χορός της Ένωσης Ποντίων Ελασσόνας σε γνωστό κέντρο διασκέδασης της περιοχής, δεν είχε καμία έκπληξη. Ήταν όσο επιτυχημένος αναμενόταν! Μικροί και μεγάλοι διασκέδασαν με την ψυχή τους και το κέφι ήταν αμείωτο έως τις πρωινές ώρες.
Το θερμό χειροκρότημα όλων το μοιράστηκαν τα νεαρά μέλη των χορευτικών της Ένωσης αλλά και οι καλλιτέχνες που έβαλαν άψιμον στη βραδιά.
Στέλιος Μαβίδης, Γιώργος Ευσταθιάδης, Θοδωρής Κυριλλίδης, Βαγγέλης Πέγιος, Λευτέρης Μαρογιάννης καθώς και ο πρόεδρος της Ένωσης Κώστας Νίκου που συνόδεψε με το νταούλι του, ξεσήκωσαν τον κόσμο και με τους ήχους τους βοήθησαν τα χορευτικά τμήματα να παρουσιάσουν χορούς του Πόντου με τον καλύτερο τρόπο αλλά και να κάνουν περήφανη τη χοροδιδασκάλισσά τους Σοφία Κέλογλου Κυριλλίδου.
Του γλεντιού είχε προηγηθεί η απόδοση τιμής στον πρώην πρόεδρο της Ένωσης Αλέκο Κανωτίδη μέσω των απογόνων του.
Στο γλέντι της Ένωσης Ποντίων Ελασσόνας έδωσαν το παρών οι αντιδήμαρχοι Γιάννης Δραγατσίκης, Φρόσω Καρκαβανίδου, Γιώργος Κατσιούρας, Γιάννης Καρυπίδης, ο πρώην δήμαρχος Ελασσόνας Νίκος Ευαγγέλου, ο δημοτικός σύμβουλος Ανέστης Σερετίδης καθώς και οι βουλευτές Ευαγγελία Λιακούλη, Στέλλα Μπίζιου, Άννα Βαγενά, Βασίλης Κόκκαλης και Μάξιμος Χαρακόπουλος.
«Εγώ τούρκικα δεν ξέρω και τα ρωμαίικα δεν τα έμαθα από τον αέρα…»
Ο βουλευτής Λάρισας της ΝΔ δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος που εκτός από καππαδοκικές έχει και ποντιακές ρίζες, μιλώντας κατά την έναρξη του χορού τόνισε πως «Οι Πόντιοι δεν είμαστε πολλοί στην Ελασσόνα, αλλά όπου κι αν βρεθούμε κάνουμε πολύ θόρυβο, κάνουμε αισθητή την παρουσία μας. Γιατί είναι στο DNA των Ποντίων, επειδή έζησαν διωγμούς, έζησαν γενοκτονία, έζησαν μία συστηματική προσπάθεια εθνοκάθαρσης και εξαφάνισης, να αντέχουν τις δυσκολίες, να ριζώνουν και να προκόβουν όπου και αν βρεθούν, και στην Ελλάδα και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα».
Αναφερόμενος στα 100 χρόνια από την Ανταλλαγή πληθυσμών είπε, μεταξύ άλλων πως «Βασικό κριτήριο για την Ανταλλαγή των πληθυσμών ήταν το θρήσκευμα και όχι η γλώσσα. Έτσι Πόντιοι στον ιστορικό Πόντο και σήμερα που μιλούν ποντιακά αλλά ήτανε στο φαίνεσθαι μουσουλμάνοι, που δεν φανερώθηκαν ως χριστιανοί, δεν μπόρεσαν να ανταλλαγούν. Το 2010, που έγινε η πρώτη λειτουργία του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Παναγία Σουμελά, ήμουν παρών με στιγμές ανείπωτης συγκίνησης. Περπατώντας μέσα στην Τραπεζούντα, είχαμε και πολλούς Πόντιους μαζί μας από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ακούγαμε να μιλούν ποντιακά και ντόπιοι και αναρωτηθήκαμε τι είναι αυτοί;».
Εντύπωση προκάλεσε στους παρευρισκόμενους ένα περιστατικό που τους υπενθύμισε. «Το 1989 που ήμουν φοιτητής στην Πόλη, έπεσε στα χέρια μου ένα τούρκικο περιοδικό που είχε μια γιαγιά από τα χωριά του Όφεως, τη Φατιμά, μια ηλικιωμένη με γαλανά μάτια που είχε στα γόνατά της τη γάτα της, και την ρωτάει η δημοσιογράφος “εσύ γιαγιά τι είσαι;” Και εκείνη απαντά, “εγώ τούρκικα δεν ξέρω και τα ρωμαίικα δεν τα έμαθα από τον αέρα».
