«Έγινα ηθοποιός γιατί δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς» είχε πει σε συνέντευξή του. Και η αλήθεια ήταν πως από τα πρώτα του βήματα ξεχώρισε.
Ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης είχε δύο μεγάλες αγάπες στην ζωή του: το θέατρο και την μουσική. Η τελευταία ήταν οικογενειακή υπόθεση, αφού ο πατέρας του ήταν εκπαιδευτικός και ένας από τους ιδρυτές των μουσικών σχολείων στην Ελλάδα.
Ένα ταλέντο γεννιέται
2006. Το Γάλα του Βασίλη Κατσικονούρη που ανέβαινε από το Εθνικό Θέατρο ήταν η παράσταση της χρονιάς και για να βρει κάποιος εισιτήριο έπρεπε να διαθέτει τεράστια υπομονή.
Η συγκινητική ιστορία μιας μητέρας μετανάστριας από την πρώην Σοβιετική Ένωση, με δύο γιους, ένας εκ των οποίων με σχιζοφρένεια, είχε συγκινήσει δικαίως το κοινό. Το ρόλο του τελευταίου υποδυόταν ένας νεαρός ηθοποιός που ήδη συζητιόταν στους θεατρικούς κύκλους: Ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης, το πρώτο από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας από την Κατερίνη.
Για την ερμηνεία του στο Γάλα –εκτός από τα βραβεία και τις υποψηφιότητες–, είχε συμβεί το εξής περιστατικό: Ένα βράδυ τον επισκέφθηκαν στο καμαρίνι του τρεις ψυχίατροι και τον ρώτησαν αν υπάρχει ιστορικό ψυχοπαθολογίας στην οικογένειά του. Ο Κωνσταντίνος Παπαχρόνης το θεώρησε το απόλυτο κομπλιμέντο.
Τα ΜΜΕ τον ανακάλυψαν, όμως εκείνος ήταν αλλού. Δεν είχε διάθεση να γίνει ένα ακόμα hot boy στα εξώφυλλα.
Με ένα στιλ που παρέπεμπε στην δεκαετία του ’70, ήταν ο κλασικός τύπος με τα μακριά μαλλιά και τη μηχανή του, μακριά από το lifestyle και τα κοσμικά.
Μάλιστα ήταν και κιθαρίστας του πανκ συγκροτήματος Rockin bones. Εκεί έβρισκε «μια άλλου τύπου αδρεναλίνη», όπως είχε δηλώσει.
Το παιχνίδι της μοίρας
Το 2008 έμπαινε στον τελευταίο του μήνα. Ο Κωνσταντίνος συνέχιζε τη θριαμβευτική του πορεία. Περίμενε μάλιστα την προβολή της ταινίας Σκλάβοι στα δεσμά τους, στην οποία είχε έναν από τους βασικούς ρόλους. Στο δε Εθνικό πρωταγωνιστούσε στο Ξύπνημα της άνοιξης.
Ο ηθοποίος έχασε τη ζωή του στα 31 του χρόνια σε τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε τα ξημερώματα της 2ας Δεκεμβρίου 2008 στο κέντρο της Αθήνας, στη διασταύρωση της Λεωφόρου Αμαλίας με την οδό Ξενοφώντος στο Σύνταγμα. Οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του επί της Αμαλίας με κατεύθυνση προς Συγγρού, κινούμενος κανονικά, όταν ΙΧ που βγήκε από την Ξενοφώντος τον χτύπησε με αποτέλεσμα να ανατραπεί το δίκυκλο.
Ο ηθοποιός φορούσε κράνος αλλά πέφτοντας χτύπησε στον αυχένα. Μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Αθηνών όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Τραγική ειρωνεία, ο Κωνσταντίνος συνήθιζε να λέει ότι η ημερομηνία γέννησής του (9/8/77) έμοιαζε με αντίστροφη μέτρηση.
Όλα τον θυμίζουν
Το καλοκαίρι ο ηθοποιός θα γινόταν 45 χρονών. Η Αθηνά Μαξίμου δημοσίευσε φωτογραφία του στο Instagram και έγραψε: «Αυτός ο άγγελος… Σήμερα θα είχε γενέθλια. Μας λείπεις υπέροχο πλάσμα! Κωσταντίνος Παπαχρόνης!».
«Εγώ, όταν παίζαμε Το ξύπνημα της άνοιξης με τον Κωνσταντίνο, προσωπικά δεν ήθελα να συνεχιστεί η παράσταση. Στο πένθος δεν υπάρχουν κανόνες και καλό είναι κάθε άνθρωπος να το ζήσει με τον δικό του τρόπο, αλλά οι συνθήκες δεν μας επέτρεπαν να μην συνεχίσουμε. Όμως μας ήταν πάρα πολύ δύσκολο αυτό. Η παρουσία του ήταν έντονη. Μας πήρε χρόνια να ξεπεράσουμε την απώλειά του» δήλωσε πρόσφατα η Ιωάννα Παππά.
Στην ίδια παράσταση έπαιζε ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης. «Ακούγαμε τη φωνή του. Μας στιγμάτισε όλους τους ηθοποιούς που παίζαμε στη συνέχεια του έργου μετά το θάνατό του», ανέφερε.
Αλλά και η θεατρική του μητέρα στο Γάλα, η Μάνια Παπἆδημητρίου, είχε γράψει πριν από μερικά χρόνια για την επέτειο του θανάτου του: «Και σήμερα που είναι η επέτειος του θανάτου του Κωνσταντίνου θέλω να μοιραστώ μαζί σας τη μνήμη μου. Γιατί είναι αναγκαίο να καταγράφονται οι ιστορίες των ανθρώπων και των θεάτρων.
»Ευχαριστώ τον Νίκο Μαστοράκη, και βέβαια τον Νίκο Κούρκουλο που δεν υπάρχει πια, που μου έδωσαν την ευκαιρία να γνωριστώ πάνω στη σκηνή με αυτόν τον αληθινό Πρίγκιπα, τον Κωνσταντίνο που δεν υπάρχει πια. Και ελπίζω να νιώθουν πολύ άσχημα εκείνοι που ξαστόχησαν να τον βραβεύσουν όταν του έπρεπε. Ενώ βραβεύουν με μεγάλη ευκολία οποίον θέλουν, όποτε τους βολεύει να το κάνουν».
Η τραγική αλήθεια είναι ότι ο Παπαχρόνης έφυγε τόσο άδικα. Και ήταν ένας ηθοποιός που είχε πολλά να προσφέρει. Δυστυχώς.
Σπύρος Δευτεραίος
