Παγκόσμιος ρέκορντμαν ελληνικής δισκοβολίας, βαλκανιονίκης και κάτοχος πολλών πανελλήνιων ρεκόρ. Εκτός από το στίβο, διακρίθηκε στην κολύμβηση, την υδατοσφαίριση, τις καταδύσεις, το βόλεϊ, την πυγμαχία, την άρση βαρών και την ελληνορωμαϊκή πάλη. Είχε ύψος 1,84 μ. και βάρος κατά την αθλητική του ακμή 80 κιλά.
Ο Δημητρός Καραμπάτης (22 Σεπτεμβρίου 1899 – 3 Σεπτεμβρίου 1964) ήταν ένας πολυσύνθετος αθλητής του Πανιωνίου.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1899. Στα εφηβικά και νεανικά του χρόνια εργαζόταν σε φούρνο. Την άνοιξη του 1917 είχε πάει να προπονηθεί στο στάδιο του Πανιωνίου, όπως πολλοί νέοι της πόλης. Ήταν ψηλόλιγνος και πολύ γρήγορος. Εκεί τον πρόσεξε ο πρόεδρος του συλλόγου Δημητρός Δάλλας, ο οποίος αμέσως τον ενέταξε στο δυναμικό του σωματείου. Η εξέλιξή του ήταν ραγδαία.
Στους Πανιώνιους Αγώνες του 1918 ήταν νικητής σε δύο αγωνίσματα, ενώ στους αγώνες του 1921 αναδείχθηκε πολυνίκης με πέντε πρωτιές και πανελλήνια ρεκόρ στα 100 και 200 μ. Επίσης, κατέκτησε δύο δεύτερες θέσεις. Ενδιάμεσα, το 1920 αναδείχθηκε πανελληνιονίκης στο δρόμο σταδίου (192 μ.).
Τον Ιούλιο του 1922 πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στην ελληνική δισκοβολία με 38,94 μ.
Τρεις νίκες κατέκτησε και στους Κ΄ Πανιώνιους Αγώνες στην Αθήνα, το 1923. Συνολικά, αναδείχθηκε οκτώ φορές πανελληνιονίκης. Στο τέλος της καριέρας του αναδείχτηκε και βαλκανιονίκης, κατακτώντας δύο ασημένια και δύο χάλκινα μετάλλια στους αγώνες του 1929, 1930 και 1931.
Συμμετείχε σε τρεις Ολυμπιάδες (1920, 1924 και 1928) και κατέρριψε ή ισοφάρισε τα πανελλήνια ρεκόρ των 100 μ., 200 μ., δίσκου, ελληνικής δισκοβολίας και σφύρας. Επίσης διακρινόταν στο πένταθλο και στη σφαίρα. Για τις πολλαπλές διακρίσεις του τιμήθηκε τρεις φορές με το Χρυσό Σταυρό του Πανιωνίου, ένα ετήσιο έπαθλο που είχε θεσπίσει ο σύλλογος για τον καλύτερο αθλητή της χρονιάς.
Στην Καταστροφή του 1922 θεωρήθηκε αγνοούμενος, αλλά κατάφερε να ξεφύγει και να φτάσει στην Κύπρο, από όπου ειδοποίησε τηλεγραφικά ότι ζει. Από εκεί μετέβη στην Αλεξάνδρεια, όπου έμεινε για λίγο διάστημα, συμμετείχε σε αγώνες και κατέρριψε τα ρεκόρ Αιγύπτου στη σφαίρα και στη δισκοβολία. Έπειτα ήρθε στην Αθήνα, όπου συνέβαλε στην ανασυγκρότηση του Πανιωνίου ως αθλητής και ως έφορος του Τμήματος Στίβου.
Τη σεζόν 1924-1925 συμμετείχε νικηφόρα σε διεθνείς αγώνες πυγμαχίας, και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους εξελέγη αντιπρόεδρος στη νεοϊδρυθείσα «Ένωση Πυγμάχων Αθηνών».
Αν και έλαβε μέρος ως ερασιτέχνης, επειδή το τουρνουά ήταν επαγγελματικό τιμωρήθηκε με αποκλεισμό ενός έτους από τις αθλητικές συναντήσεις. Έτσι, το 1925 μετέβη στις ΗΠΑ προσκεκλημένος του ελληνικού σωματείου Ολυμπιακός Σικάγου, όπου κατέκτησε πολλές νίκες σε αγώνες ρίψεων.
Παράλληλα με το στίβο, υπήρξε ενεργό στέλεχος των ομάδων κολύμβησης, καταδύσεων, υδατοσφαίρισης και βόλεϊ του Πανιωνίου. Επίσης, εργάστηκε ως αθλητικός συντάκτης και το 1928 διετέλεσε αντιπρόεδρος στο πρώτο ΔΣ της Ένωσης Αθλητικών Συντακτών.
Το 1925 η διάσημη Σμυρνιά φωτογράφος Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη (Nelly’s) τον απαθανάτισε σε μια σειρά με τίτλο: «Σπουδή ενός άνδρα στην Ακρόπολη», που έχει μείνει ιστορική.
Το 1936 εξελέγη πρόεδρος του Πανιωνίου ΓΣ, τον οποίο υπηρέτησε έως το θάνατό του, από καρκίνο, στις 3 Σεπτεμβρίου 1964. Η προτομή του υπάρχει στην είσοδο του σταδίου του συλλόγου στη Νέα Σμύρνη, αφού υπήρξε σημαντική η συμβολή του στη δημιουργία του.
Στη διάρκεια της Κατοχής, το 1942, συμμετέσχε στην ίδρυση της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών μαζί με τον Γρηγόρη Λαμπράκη, τον Κλεάνθη Μαρόπουλο, τον Βαγγέλη Χέλμη, τον Γιάννη Σκιαδά, τον Ρένο Φραγκούδη, τον Ηλία Μισαηλίδη κ.ά., και δραστηριοποιήθηκε στην οργάνωση συσσιτίων και την περίθαλψη αναξιοπαθούντων αθλητών.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου διατέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), και μετά την Απελευθέρωση (1943-1946) αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ) και μέλος του ΔΣ διαφόρων ομοσπονδιών.
Μετά την αποχώρησή του από το στίβο ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία. Προπολεμικά εξέδωσε διάφορα αθλητικά έντυπα, ενώ συνεργάστηκε με τις εφημερίδες Εμπρός, Έθνος κλπ. Επίσης, δημοσίευσε μελέτες για τον αθλητισμό της αρχαίας Ελλάδας.
Διακρίσεις
1918 ΙΗ΄ Πανιώνιοι Αγώνες (Σμύρνη): δύο νίκες στα 100, 110 εμπ. • 1920 Πανελλήνιο πρωτάθλημα: νίκες στο δρόμο σταδίου (192 μ.), 400μ και άρση βαρών – 2ος στα 100μ και πάλη – 3ος στα 110μ εμπ. • 1920 Ζ΄ Ολυμπιάδα (Αμβέρσα): συμμετοχή στους δρόμους ταχύτητας 100μ και 200μ. • 1921 ΙΘ΄ Πανιώνιοι Αγώνες (Σμύρνη): πέντε νίκες στα 100, 200, 400, 110 εμπ. και ελληνική δισκοβολία, δύο δεύτερες θέσεις στη σφαίρα και στο δίσκο • 1921 πανελλήνια ρεκόρ 200 μ. (23”4) και ελληνικής δισκοβολίας (35,42 μ.), ισοφάριση πανελλήνιου ρεκόρ 100 μ. (11”) • 1922 Γ’ Παναθήναια (Αθήνα): πολυνίκης, νέο ρεκόρ ελλ. δισκοβολίας με 36,25 • 1922 17 Ιουλίου (Σμύρνη): παγκόσμιο ρεκόρ στην ελληνική δισκοβολία με 38,94 μ. • 1922 (Αλεξάνδρεια): ρεκόρ Αιγύπτου στη σφαίρα (12,50 μ.) και στο δίσκο (37,50 μ.) • 1923 Κ’ Πανιώνιοι Αγώνες (Αθήνα): τρεις νίκες στα 100, 200 και ελληνική δισκοβολία • 1923 Δ’ Παναθήναια (Αθήνα): τρεις νίκες στα 100, δρόμο σταδίου (192 μ.) και ελληνική δισκοβολία • 1924 Η’ Ολυμπιάδα (Παρίσι): συμμετοχή στη σφαίρα (26ος με 10,955μ) και στο δίσκο (ακυρώθηκε) • 1926 Πανελλήνιο πρωτάθλημα (Αθήνα): τρεις νίκες στη σφαίρα, στο δίσκο και στην ελληνική δισκοβολία • 1927 Πανελλήνιο πρωτάθλημα (Θεσσαλονίκη): νίκη στη σφαίρα • 1927 ΙΖ’ Παγκύπριοι αγώνες: 1ος στη σφαιροβολία με επίδοση 12,41 μ. • 1928 Θ’ Ολυμπιάδα (Άμστερνταμ): συμμετοχή στη σφαιροβολία (15ος με 12,98μ) και στο δίσκο (34ος με 31,87μ.) • 1928 Ελληνογερμανικοί Αγώνες (Αθήνα): δύο νίκες, στη σφαίρα και στο δίσκο • 1928 Πανελλήνιο πρωτάθλημα (Αθήνα): τρεις νίκες σε σφαίρα, δίσκο, ελληνική δισκοβολία • 1928 Αντιπρόεδρος της Ένωσης Αθλητικών Συντακτών • 1929 Προβαλκανικοί Αγώνες (Αθήνα): χάλκινο μετάλλιο στη σφαίρα • 1930 Β’ Βαλκανικοί Αγώνες (Αθήνα): ασημένιο μετάλλιο στην ελληνική δισκοβολία και χάλκινο μετάλλιο στη σφύρα • 1930 Β’ Βαλκανικοί Αγώνες (Αθήνα): πανελλήνιο ρεκόρ στη σφύρα με 31,68 μ. • 1931 Γ’ Βαλκανικοί Αγώνες (Αθήνα): ασημένιο μετάλλιο στην ελληνική δισκοβολία • 1931: Γ’ Βαλκανικοί Αγώνες (Αθήνα): πανελλήνιο ρεκόρ στην ελληνική δισκοβολία με 35,06 μ. σε ηλικία 33 ετών.
1937-1964: Πρόεδρος του Πανιωνίου ΓΣ.
Ατομικά ρεκόρ
100μ: 11.0 (1921) • 200μ: 23.4 (1921) • Σφαιροβολία: 13,40μ (1922) • Δισκοβολία: 39,52μ (1925) • Ελληνική δισκοβολία: 38,94μ (1922) • Σφυροβολία: 31,68μ (1930).
