Τη διστακτικότητα του ΝΑΤΟ και την ανάγκη προετοιμασίας για αποβολή της Άγκυρας από τη συμμαχία, σημειώνει άρθρο των Financial Times, με τίτλο «Το ΝΑΤΟ πρέπει να είναι έτοιμο να αποβάλει την Τουρκία».
To κείμενο σημειώνει επίσης, ότι οι παραχωρήσεις είναι μια άκαρπη στρατηγική που θα δώσει κι άλλη ώθηση στην Τουρκία να εκβιάσει μελλοντικές καταστάσεις.
Παράλληλα υπογραμμίζει ότι για να έχει νόημα μία διαπραγμάτευση, πρέπει το ΝΑΤΟ να είναι αποφασισμένο να αποχωρήσει και να μην επιτευχθεί συμφωνία, υπό τους όρους του οποίους θέτει η Άγκυρα.
Το άρθρο συνυπογράφουν ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Μαρκ Γουάλας και η διευθύντρια της οργάνωσης «Turkish Democracy Project» Μαντλίν Τζόελσον.
Mετάφραση του άρθρου των Financial Times:
Ο Γκίντεον Ράχμαν [σ.σ. επικεφαλής σχολιαστής εξωτερικών υποθέσεων των Financial Times] προτείνει ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ, αν θέλουν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να συμβιβαστεί με την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ πρέπει να είναι έτοιμα να διαπραγματευτούν στο Μεγάλο Παζάρι της Κωνσταντινούπολης
Επίσης πρότεινε στα μέλη του ΝΑΤΟ να προσφέρουν οικονομική βοήθεια με αντάλλαγμα τη συνεργασία για το σκανδιναβικό ζήτημα (Γνωμοδότηση, 5 Ιουλίου).
Το πρόβλημα με αυτή τη στρατηγική είναι ότι ανταμείβει τη συμπεριφορά του Ερντογάν. Θα τον ενθαρρύνει να πιέσει για περισσότερες παραχωρήσεις, την επόμενη φορά που το ΝΑΤΟ θα χρειαστεί ομοφωνία για να αντιμετωπίσει κάποια κρίση.
Κάθε παραχώρηση που θα δοθεί εκ μέρους της συμμαχίας επιδεικνύεται ως διπλωματική νίκη από τον Ερντογάν, βοηθώντας τον να ενισχύσει την εγχώρια στήριξη που έχει και την προσπάθεια επανεκλογής του το επόμενο έτος.
Η αλήθεια είναι ότι το παζάρι υφίσταται μόνο αν είσαι διατεθειμένος να φύγεις. Όσο ο Ερντογάν γνωρίζει ότι τα μέλη είναι απρόθυμα να προχωρήσουν στο απόλυτο βήμα της απομάκρυνσης της Τουρκίας, έστω και προσωρινά, θα συνεχίσει να έχει το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις.
Τα μέλη του ΝΑΤΟ γνωρίζουν ήδη ότι, παρόλο που η Τουρκία ανήκει στο ΝΑΤΟ, ο πρόεδρός της δεν ανήκει.
Πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να εργαστούν προς αυτόν τον στόχο. Εάν οι κανόνες του ΝΑΤΟ τροποποιούνταν για να επιτρέψουν την προσωρινή αναστολή των κρατών μελών μέχρι οι ηγέτες τους να ευθυγραμμιστούν εκ νέου με τις αξίες και τα συμφέροντα της συμμαχίας, τότε ο Ερντογάν θα κατανοούσε την προοπτική πραγματικών οικονομικών και στρατηγικών συνεπειών για τις ενέργειές του.
Όπως επισημαίνει ο ίδιος ο Ράχμαν, το μποϊκοτάζ των τουρκικών αγαθών από τη Σαουδική Αραβία ήταν αυτό που οδήγησε τον Ερντογάν να αναζητήσει ανανεωμένες σχέσεις με το αραβικό κράτος και όχι η προσφορά οικονομικής βοήθειας.
Αν θέλετε να φύγετε από το Μεγάλο Παζάρι κερδισμένοι, πρέπει πρώτα να μάθετε πού βρίσκεται η έξοδος.
