Τα τελευταία τρία χρόνια το PKK έχει έρθει αντιμέτωπο με μια πολύ δύσκολη κατάσταση, καθώς η Τουρκία, με τις απανωτές επιχειρήσεις της αύξησε τη μόνιμη στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή του ιρακινού Κουρδιστάν και κατάφερε να εκδιώξει τους Κούρδους από πολλές θέσεις.
Η ανάλυση των απωλειών του ΡΚΚ, οι ανακοινώσεις των ΜΜΕ και τα στατιστικά στοιχεία που παρέχονται από το Κουρδικό Δίκτυο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δείχνουν μια μεταβαλλόμενη τάση: Η κουρδική οργάνωση αντλεί πλέον μεγάλο ποσοστό των μαχητών του από το ιρανικό κουρδικό κόμμα (PJAK).
Το 2019, τελευταίο έτος για το οποίο δημοσιεύθηκαν πλήρη δεδομένα, το ποσοστό θανάτων των μαχητών του ΡΚΚ, ιδιαίτερα στο βόρειο Ιράκ, αυξήθηκε σημαντικά. Οι εντατικοποιημένες επιχειρήσεις της Άγκυρας, που περιλάμβαναν απαγόρευση κυκλοφορίας, επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και περισσότερες δυνάμεις της κρατικής ασφάλειας, σκότωσαν μεγαλύτερο αριθμό έμπειρων μελών του ΡΚΚ από τα τρία προηγούμενα χρόνια συγκρούσεων. Αυτά τα δεδομένα δεν περιλαμβάνουν το 2020 και το 2021, στα οποία η Τουρκία έχει κερδίσει έδαφος συστηματικά στο βόρειο Ιράκ.
Οι απώλειες περισσότερων στρατιωτών του ΡΚΚ δεν μεταφράζονται αυτόματα σε νίκη της Άγκυρας, καθώς η οργάνωση αντλεί μαχητές και από την ίδια την Τουρκία και επωφελείται από τα αντιπολιτευτικά συναισθήματα πολλών Κούρδων.
Πλέον όμως, αναλύοντας κανείς τους θανάτους διαπιστώνει ότι η καταγωγή του 10% των νεκρών (ποσοστό διπλάσιο από το προηγούμενο έτος) είναι από περιοχές του δυτικού Ιράν. Σε συνδυασμό με τη σημαντική μείωση της δραστηριότητας του PJAK, εξάγεται το συμπέρασμα ότι το οι Κούρδοι έχουν ανάγκη από έμψυχο υλικό, κάτι που αντλούν από την πολιτική τους πτέρυγα στο Ιράν, ώστε να μπορέσουν να διατηρήσουν τις θέσεις τους στο βόρειο Ιράκ.
- Πηγή: Southfront
- Επιμέλεια: Νίκος Χριστοφορίδης.
