Την Τετάρτη ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε στην κοινοβουλευτική ομάδα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Στην ομιλία του αυτή αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην Κύπρο και στην Ελλάδα.
Αφού δήλωσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι στις συνομιλίες για το Κυπριακό θα συμμετέχει μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το πλαίσιο της λύσης θα κινηθεί αυστηρά στην ύπαρξη δύο κρατών, απορρίπτοντας ξεκάθαρα τη λύση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, στράφηκε ευθέως εναντίον του Έλληνα πρωθυπουργού και της ίδιας της Ελλάδας.
Πήραμε από την επίσημη ιστοσελίδα της Προεδρίας της Τουρκικής Δημοκρατίας το κείμενο της ομιλίας του Ερντογάν και ακούσαμε την ομιλία του σε βίντεο.
Το πλήρες κείμενο που αφορά Κύπρο και Ελλάδα το μεταφράσαμε στα ελληνικά, με την κατά το δυνατόν πιστή απόδοση, και το παραθέτουμε παρακάτω.
Ο λόγος είναι ο εξής: Ο Έλληνας πρωθυπουργός, αλλά και κύκλοι που συνήθως απηχούν τις απόψεις του Μαξίμου, χαρακτηρίζουν τις απειλές «ως ρητορικές εξάρσεις για τη δημιουργία κλίματος στο εσωτερικό της Τουρκίας».
Αυτό το βολικό παραμύθι που ακούγαμε επί 20 και πλέον χρόνια, όσο η Τουρκία εξοπλιζόταν, έκανε επιθετικές ασκήσεις, απειλούσε την Ελλάδα και βελτίωνε τα επιθετικά της σχέδια για τη Θράκη, το Αιγαίο και την Κύπρο –ότι όλα αυτά τα κάνει «για εσωτερική κατανάλωση»–, έφερε την Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής.
Το πολιτικό σύστημα για να καλύψει τις αδυναμίες του, να κρύψει, αλλά και να μην αναλάβει τις ευθύνες του έβρισκε τη βολική αδυναμία, για να έρθουμε στο σημείο όταν έφθασε ο κόμπος στο χτένι να τρέχουμε και να μη φτάνουμε, με τα Rafale και τις φρεγάτες…
Το ΕΛΙΑΜΕΠ και οι άλλοι φορείς που είναι γι’ αυτήν τη δουλειά αποκοίμησαν επί χρόνια την Ελλάδα, δεν προειδοποίησαν τις κυβερνήσεις για την επερχόμενη απειλή που αναγκάστηκε να «συμμαζευτεί» όταν το Oruç Reis αλώνιζε επί μήνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και όταν πλέον η απειλή έγινε ξεκάθαρη.
Εάν οι φορείς που είναι εντεταλμένοι να προειδοποιούν έγκαιρα την Ελλάδα για τις απειλές έκαναν σωστά τη δουλειά τους, δεν θα φτάναμε στο σημείο που φτάσαμε· θα ήταν υποχρεωμένες οι κυβερνήσεις να κάνουν τα απαραίτητα για να αντιμετωπιστεί η απειλή, ειδάλλως θα είχαν ποινικές ευθύνες.
Όμως, όταν χρηματοδοτείσαι από ξένες πρεσβείες και περίεργους χορηγούς πώς να εξυπηρετήσεις τα εθνικά σου συμφέροντα; Όποιος σε πληρώνει, κάτι περιμένει από σένα.
Πάμε τώρα στην ομιλία Ερντογάν.
Όχι, το τονίζω με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Η ομιλία Ερντογάν δεν έχει καμία σχέση με την εσωτερική κατανάλωση και δεν είναι «ρητορικές εξάρσεις για τη δημιουργία κλίματος στο εσωτερικό της Τουρκίας».
Τον παρακολούθησα την ώρα που μιλούσε. Ήταν ψύχραιμος και μετρούσε τα λόγια του. Έλεγε αυτά που είχαν συζητηθεί προηγουμένως στην κορυφή της τουρκικής ιεραρχίας.
Ποτέ άλλοτε δεν εκτόξευσε τόσο ξεκάθαρες απειλές εναντίον της Ελλάδας.
Εσύ δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς για δημιουργία κλίματος όταν σου λέει ο άλλος: «Η Τουρκία είναι όρθια και πανίσχυρη. Είναι εκεί στη θέση της και ξέρει να κάνει αυτό που πρέπει, στο χρόνο που πρέπει. Θα ήθελα δε από αυτό εδώ το βήμα να υπενθυμίσω κάτι στον Μητσοτάκη. “Κοίτα, εσύ εμπιστεύεσαι ότι θα σου έλθει βοήθεια από κάποια βουνά. Όμως στα βουνά από τα οποία περίμενες να έλθει βοήθεια έχει χιονίσει, από κανέναν δεν θα έχεις καμία βοήθεια. Και εμείς ξέρουμε να κάνουμε μόνοι μας τη δουλειά μας, χωρίς να ρωτήσουμε κανέναν. Και έτσι, μόνοι μας συνεχίζουμε το δρόμο μας. Και θα έλθει η στιγμή που θα μάθεις για τα καλά τι μπορεί να κάνουν οι τρελοί Τούρκοι”».
Η Ελλάδα έχει έναν δρόμο, να καταστήσει εαυτήν αυτοδύναμη, να αντιμετωπίσει τις τουρκικές απειλές. Οι πολιτικοί να κάνουν τη δουλειά τους και να αφήσουν τις ανόητες ερμηνείες γιατί θα το βρουν μπροστά τους.
Ακολουθεί η μετάφραση της ομιλίας Ερντογάν:
«Το Κυπριακό είναι κοινό πρόβλημα του τουρκικού και του κυπριακού λαού. Παρ’ όλες τις προσπάθειες δεν μπόρεσε να επιτευχθεί μόνιμη και βιώσιμη λύση. Οι διαπραγματεύσεις στις οποίες η τουρκική θέση ήταν μια μορφή τοπικής αυτονομίας συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος του 1971. Και έλαβε τέλος κυπροελληνικό πραξικόπημα στις 15 Ιουλίου 1974.
»Με την Επιχείρηση Ειρήνη που πραγματοποιήσαμε για να διασφαλίσουμε την ασφάλεια των Κυπρίων αδελφών μας ιδρύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία (της Βόρειας Κύπρου). Οι Έλληνες της Κύπρου ήταν αυτοί που δεν αναγνώρισαν την αυτονομία στην τουρκοκυπριακή πλευρά τη δεκαετία του 1960. Στη δεκαετία του 1970 ήταν και πάλι οι Έλληνες της Κύπρου που αρνήθηκαν να δεχτούν μια δικοινοτική ομοσπονδία. Όταν η προοπτική ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενισχύθηκε, φάνηκαν να υπερασπίζονται την ιδέα μιας ομοσπονδίας, όμως οι προθέσεις τους τελικά αποκαλύφθηκαν. Στόχος τους ήταν, επωφελούμενοι από τα δικαιώματα που θα κέρδιζε η τουρκοκυπριακή πλευρά εντός της ΕΕ όπου η Τουρκία δεν είναι μέλος, να διοικούν μόνοι τους το νησί. Δεν θα αφήσουμε να γίνει τέτοια λεηλασία.
»Τη στιγμή που εγώ κάνω μια δήλωση και λέω “μπορώ να συναντηθώ με τον Μητσοτάκη”, εκείνος απαντάει προκλητικά. Είπαμε “ας ξεκινήσουν οι συνομιλίες διαβούλευσης, με το παλιό όνομα διερευνητικές επαφές”. Ξεκίνησαν την προηγούμενη εβδομάδα στο Ντολμάμπαχτσε, και οι επόμενες θα γινόταν στην Αθήνα. Όμως βλέπω τώρα ο Μητσοτάκης σηκώνει και πάλι κεφάλι. Μα όταν εσύ μου σηκώνεις το κεφάλι, πώς να συναντηθούμε μετά εμείς μαζί σου; Πρώτα θα μάθεις τα όριά σου. Εάν θέλεις πραγματικά ειρήνη, δεν θα σηκώνεις σε μένα το κεφάλι σου, θα ξέρεις τα όριά σου. Εάν δεν γνωρίζεις τα όριά σου, τότε έχεις δώσει κλωτσιά στο τραπέζι και έφυγες από τις συνομιλίες. Εμείς δεν φύγαμε από το τραπέζι, εμείς ήμασταν εκεί, στο τραπέζι, όμως αν πάει έτσι εμείς δεν μπορούμε να καθίσουμε στο τραπέζι μαζί σου.
»Βλέπουμε αυτά που κάνετε στα νησιά. Ποιες δυνατότητές σας εμπιστεύεστε και συμπεριφέρεστε έτσι; Μήπως περιμένετε να σας έλθει βοήθεια από κάπου και συμπεριφέρεστε έτσι; Αν εμπιστεύεστε κάτι τέτοιο, κάνετε λάθος. Απ’ όπου κι αν έλθει, ας έλθει, αυτό να ξέρετε: Η Τουρκία είναι όρθια και πανίσχυρη. Είναι εκεί στη θέση της και ξέρει να κάνει αυτό που πρέπει, στο χρόνο που πρέπει. Θα ήθελα δε από αυτό εδώ το βήμα να υπενθυμίσω κάτι στον Μητσοτάκη. “Κοίτα, εσύ εμπιστεύεσαι ότι θα σου έλθει βοήθεια από κάποια βουνά. Όμως στα βουνά από τα οποία περίμενες να έλθει βοήθεια έχει χιονίσει, από κανέναν δεν θα έχεις καμία βοήθεια. Και εμείς ξέρουμε να κάνουμε μόνοι μας τη δουλειά μας, χωρίς να ρωτήσουμε κανέναν. Και έτσι, μόνοι μας συνεχίζουμε το δρόμο μας. Και θα έλθει η στιγμή που θα μάθεις για τα καλά τι μπορεί να κάνουν οι τρελοί Τούρκοι”.
»Τώρα πια δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη λύση δύο κρατών. Είτε το θέλετε είτε όχι, έχει τελειώσει η ιστορία με την ομοσπονδία. Ξεχάστε την. Δεν υπάρχει καμία ανοχή σ’ εκείνους που δέχονται τις αδικίες που γίνονται στην τουρκοκυπριακή πλευρά.
»Πήγαμε στην ΤΔΒΚ με τον κ. Φουάτ [σ.σ. Ακσόι, αντιπρόεδρος της Τουρκίας]. Με τη βοήθεια του Αλλάχ θα ξεκινήσουμε μια εκτενή προσπάθεια στη Βόρεια Κύπρο και ελπίζουμε ότι θα την αναστήσουμε ξανά με διαφορετικό τρόπο με αυτά τα έργα. Θα ξεκινήσουμε εντατικές εργασίες από την Αμμόχωστο μέχρι το Ριζοκάρπαζο, στις οποίες θα συμμετέχουν ο υπουργός Μεταφορών, το υπουργείο Αστικοποίησης και Περιβάλλοντος, οι δήμοι μας. Θα συμμετέχουμε όλοι μαζί σ’ αυτήν την έντονη προοσπάθεια και θα δώσουμε ζωή στη Βόρεια Κύπρο, η οποία με τη βοήθεια του Αλλάχ θα μετατραπεί σε ένα πολύ σύγχρονο κράτος.
»Το Κυπριακό πρέπει τώρα να αντιμετωπιστεί με μια προσέγγιση προσανατολισμένη στη λύση. Το μόνο ζήτημα που μπορεί να συζητηθεί στην Κύπρο, όπως είπα πρωτύτερα, είναι η λύση δύο κρατών. Τα δέλφια μας την τουρκική πλευρά της Κύπρου γνωρίζουμε ότι έτσι σκέφτονται και έτσι κινούνται. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα μέλλον που θα εξασφαλίζει την ειρήνη και τη σταθερότητα στο νησί, χωρίς να μας παρασύρει η βαριά σκιά του παρελθόντος, αλλά λαμβάνοντας διδάγματα από αυτό.
»Αν είναι να καθίσουμε στο τραπέζι για το Κυπριακό, μόνο κάτω από αυτούς τους όρους είναι δυνατόν να καθίσουμε. Ειδάλλως, ο καθένας θα ακολουθήσει το δρόμο του. Με αυτά τα συναισθήματα, για άλλη μια φορά, σας εύχομαι επιτυχία στο έργο της Συνέλευσης».
