Το δίστιχο, ως ιδιαίτερο ποιητικό είδος, είναι γνωστό σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο. Όπου ομιλούνται ελληνικά, τα δίστιχα έχουν τη δική τους θέση στους γάμους και τα πανηγύρια. Όπως στην Κρήτη οι μαντινάδες δίνουν και παίρνουν, το ίδιο ισχύει και για τον Πόντο.
Υπάρχουν ποντιακά δίστιχα που πολλές φορές συγκροτούν ένα ολόκληρο τραγούδι. Τα τραγούδια αυτά, που προέρχονται από διάφορες περιοχές του Πόντου, είναι συμβολικά και αποτελούν μέρος της παράδοσης.
Ποντιακά δίστιχα από τη Ματσούκα για τα Μωμογέρια καταγράφει ο Στάθης Ευσταθιάδης στο έργο του Τα τραγούδια του ποντιακού λαού.
Τα Μωμογέρια (της Ματσούκας)
Οφέτος και τα Κάλαντα θ’ εφτάμε Μωμογέρια,
νά σαν εκείνον που θα ζει σ’ άλλα τα καλοκαίρια.
Τα Κάλαντα οι Μωμογέρ’, τα Φώτα οι ποπάδες,
ν’ αηλί τη μαυρομάναν ατ’ που έχ’ έμορφους νυφάδες.
Οι κοτζιαμάν’ εξέβανε τα Φώτα, τ’ Αϊ-Γιάννη,
ν’ αηλί τη μαυρομάναν ατ’, εμάς που ’κί θ’ ανεί.
Μωμόγερος θα γίνουμαι, πασκίμ πάντα θα είμαι,
θ’ εβγάλω τα λωμόπα μου, σ’ εγκάλοπο σ’ θα κείμαι.
Ανάθεμά σε, ναι κουτσή, πώς είσαι πελαλίσα,
με τ’ εμέν το Μωμόγερον εξέβες σεβταλίσα.
