Ένα σπάνιο εύρημα περιλαμβάνεται στις συλλογές του Μουσείου Ανατομίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, που ιδρύθηκε το 1877. Πρόκειται για τον συναρμολογημένο σκελετό ενός Πόντιου άνδρα, του μοναδικού Έλληνα γίγαντα που γνωρίζουμε μέχρι στιγμής.
Ο σκελετός του αποκαλούμενου «γίγαντα της Πτολεμαΐδας» έχει ύψος 2,37 μέτρα. Την εποχή που έζησε, στις αρχές του 20ού αιώνα, ο μέσος Έλληνας είχε ύψος 1,62 μέτρα.
Σε μία φωτογραφία του που έχει διασωθεί ποζάρει μαζί με τον Σπύρο Σουρμελή, κτηματία και έμπορο ξηρών καρπών από την Κερασούντα. Μαζί με τον αδερφό του Ιορδάνη, που ήταν εμποροτραπεζίτης, καταδικάστηκαν σε θάνατο διά απαγχονισμού από τα Δικαστήρια της Αμάσειας.
Ωστόσο, οι πληροφορίες για τη ζωή του Πόντιου γίγαντα είναι ελάχιστες. Μιλώντας στη «Μηχανή του Χρόνου» ο δισέγγονος του Σπύρου Σουρμελή, Δημοσθένης Μολυβδάς, είπε ότι εντοπίστηκε από τον πρόγονό του σε μια σπηλιά κοντά στα κτήματα της οικογένειας. Ήταν πεινασμένος και ρακένδυτος. Ο πλούσιος Πόντιος έγινε ευεργέτης του, μιας και τον περιέθαλψε και του έδωσε τροφή, ρούχα και στέγη. Τον φώναζαν Αμανάτη, ενδεχομένως επειδή ήταν μόνος του, και η καταγωγή του ήταν από τον Καύκασο.
Μετά τη Γενοκτονία των Ποντίων, όπως είπε ο Θεόδωρος Τρουπής, καθηγητής Περιγραφικής Ανατομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Έλληνας γίγαντας ενδεχομένως να εγκαταστάθηκε στην Πτολεμαΐδα όπου έζησε μέχρι το θάνατό του, περί το 1930. Κατά μία άλλη εκδοχή πέθανε στο Λονδίνο όπου είχε μεταβεί ώστε να εξεταστεί από επιστήμονες που έδειξαν ειδικό ενδιαφέρον λόγω του ύψους του.
Όταν πέθανε τα οστά έγιναν δωρεά στο Εργαστήριο Περιγραφικής Ανατομικής του Πανεπιστημίου. Χαρακτηριστικό του μεγέθους του σκελετού είναι το μηριαίο οστό: Είναι ασυνήθιστα παχύ και μακρύ, ενώ φαίνεται και εντυπωσιακά δυνατό.
- Με πληροφορίες από τη «Μηχανή του Χρόνου».
