Οι άγιοι μάρτυρες Βασιλίσκος, Ευτρόπιος και Κλεόνικος κατάγονταν από την Αμάσεια του Πόντου και έζησαν κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305 μ.Χ.). Ήταν στρατιώτες και συγγενείς του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος. Ως χριστιανοί διαβλήθηκαν στον ηγεμόνα Ασκληπιόδοτο, ο οποίος τους συνέλαβε και τους βασάνισε σκληρά. Όμως οι μάρτυρες, αφού παρουσιάστηκαν σε αυτούς ο Κύριος και ο άγιος μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος, θεραπεύτηκαν.
Μέσα στη φυλακή οι τρεις νέοι δεν έχασαν ούτε το θάρρος ούτε την πίστη τους. Αντιθέτως εξακολούθησαν να λατρεύουν τον έναν και αληθινό Θεό.
Με το κήρυγμά τους και το παράδειγμα που προσέφεραν το ήθος, η αντοχή και το θάρρος τους, οδήγησαν πολλούς συγκρατουμένους τους στην αληθινή πίστη. Ο Ασκληπιόδοτος πληροφορήθηκε τη χριστιανική δράση των τριών κρατουμένων και την επίδραση που ασκούσαν στους φυλακισμένους ειδωλολάτρες και διέταξε να τους οδηγήσουν και πάλι ενώπιόν του.
Ο ηγεμόνας τότε άρχισε να κολακεύει τον Άγιο Κλεόνικο για να αρνηθεί την πίστη του Χριστού, υποσχόμενος δώρα και τιμές. Ο Άγιος όμως αφού γέλασε, χλεύασε τα είδωλα. Και ενώ ετελείτο θυσία, με προσευχή κατέρριψε το είδωλο της Αρτέμιδος. Αμέσως ο ηγεμόνας έδωσε εντολή να βασανιστούν. Τότε ο Κύριος εμφανίστηκε στους τρεις νέους και στο πλήθος των ειδωλολατρών, οι οποίοι παρακολουθούσαν το μαστίγωμα των χριστιανών, έχοντας στο πλευρό Του τον άγιο μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο. Οι τρεις χριστιανοί αξιώθηκαν τη θαυματουργική ίαση των τραυμάτων τους, ενώ πολλοί ειδωλολάτρες που είδαν το θαύμα, βαπτίσθηκαν χριστιανοί. Ο Ασκληπιόδοτος όμως όχι μόνο δεν άλλαξε στάση, αλλά διέταξε να αποκεφαλιστούν όλοι οι νεοφώτιστοι. Ο ηγεμόνας και οι ειδωλολάτρες, τυφλοί από οργή, διέταξαν τους δημίους να περιχύσουν τους τρεις μάρτυρες με καυτή πίσσα.
Όμως νέα θαυματουργική ενέργεια από τη Θεία Χάρη δεν επέτρεψε οι πιστοί νέοι να πάθουν το παραμικρό, ενώ η καυτή πίσσα έπεσε και κατέκαψε τους δημίους.
Ωστόσο ο σκληρόκαρδος ηγεμόνας δεν μπορούσε να δει την αλήθεια η οποία παρουσιαζόταν μπροστά στα μάτια του. Έτσι, πρόσταξε τη σταυρική καταδίκη του Ευτροπίου και του Κλεονίκου και τη φυλάκιση του Βασιλίσκου. Οι δύο νέοι πέρασαν την τελευταία νύχτα της ζωής τους προσευχόμενοι. Και πάλι ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά τους, για να τους ενθαρρύνει.
Στις 3 Μαρτίου του 308 μ.Χ. ο Ευτρόπιος και ο Κλεόνικος κοσμήθηκαν με τους στέφανους της αγιότητας και του μαρτυρίου διά του σταυρικού τους θανάτου. Ο Βασιλίσκος παρέμεινε έγκλειστος στη φυλακή, όπου και πέθανε μετά από μερικά χρόνια, κερδίζοντας την αιώνια ζωή.
- Πηγή: saint.gr.
