Φωτογραφίες και πλάνα από τα καμένα σπίτια στο Μάτι, διηγήσεις για το τι συνέβη κατά τη διάρκεια της φονικής πυρκαγιάς, περιγραφές για τις αγωνιώδεις προσπάθειες για τους αγνοούμενους, θρήνος για όσους έχασαν άδικα τη ζωή τους. Αυτές είναι μικρές ψηφίδες που συνθέτουν την επόμενη ημέρα, και οι οποίες μέσα από τα ΜΜΕ μπαίνουν σε κάθε σπίτι και στη συνέχεια ανακυκλώνονται στις συζητήσεις.
Τι συμβαίνει, όμως, όταν αποδέκτες και των εικόνων και των συζητήσεων είναι τα παιδιά;
Όπως τονίζει η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Μέριμνα», τα παιδιά όταν είναι διαρκώς εκτεθειμένα γίνονται ιδιαίτερα ευάλωτα απέναντι στο γενικευμένο άγχος, τις φοβίες ακόμα και στο μετατραυματικό στρες, μιας και δεν έχουν τη γνωστική και συναισθηματική ωριμότητα να επεξεργαστούν όλες αυτές τις πληροφορίες.
Έτσι, σε οδηγό που δημοσιεύει συστήνει σε γονείς και κηδεμόνες:
- Να περιορίσουν την έκθεση των παιδιών στις εικόνες και αφηγήσεις και μέσω των συζητήσεων που γίνονται στο σπίτι από τους ενήλικες.
- Να προβάλλουν τα νέα που θα δημιουργήσουν ασφάλεια: Τις προσπάθειες που γίνονται από την πολιτεία για τη φροντίδα των ανθρώπων αλλά και για τις κινήσεις στήριξης και συμπαράστασης από φορείς, οργανισμούς και ιδιώτες.
- Να δώσουν χώρο σε δικές τους ερωτήσεις και να διατηρήσουν ανοιχτή την επικοινωνία ώστε να γνωρίζουν τι κατανοούν τα παιδιά από τα γεγονότα που συμβαίνουν, τι φοβούνται και τι χρειάζονται στην παρούσα φάση.
- Να αποφεύγουν τις λεπτομερείς περιγραφές των καταστροφών όταν τα παιδιά είναι παρόντα, ώστε να μην κατακλύζονται από τα συναισθήματα φόβου, θυμού και αγωνίας των ενηλίκων.
- Να απαντούν μόνο σε αυτά που ρωτούνται από τα παιδιά.
- Να διατηρήσουν τη ρουτίνα και την καθημερινότητα ώστε να υπάρχει το αίσθημα της ασφάλειας.
